Wie vergaderen vooral ziet als een hinderlijke onderbreking van het 'echte' werk, zou zijn oordeel moeten herzien. Nieuw onderzoek werpt een ander licht op de tijd die collega's samen doorbrengen, stellen Harry Garretsen en Janka Stoker in hun nieuwste column voor het Financieele Dagblad.

Dit voorjaar publiceerde De Nederlandsche Bank de resultaten van een onderzoek onder 1500 werkenden naar de besteding van hun werktijd. Gemiddeld gaat maar liefst 20% van de tijd op aan niet-kerntaken zoals vergaderen, eigen administratie of e-mail. In een volledige werkweek gaat zo een hele dag 'verloren' aan andere zaken dan de kerntaak. Werkenden zien dat zelf ook zo: ze vinden dat ze te veel tijd kwijt zijn aan bijzaken als het spreekwoordelijke 'oeverloze' vergaderen, en de meesten denken zonder die bijzaken productiever te zijn.

Maar of dit echt verloren tijd is, staat nog te bezien. Zonder regelmatig overleg of enige administratieve verslaglegging, hoe saai ook, kunnen organisaties moeilijk functioneren. Toch suggereert DNB dat een doelmatiger invulling van het werk (lees: minder tijd voor bijzaken) de productiviteit van organisaties ten goede kan komen. Maar zolang we geen inzicht hebben in de kosten en baten van bijvoorbeeld vergaderen, blijft onduidelijk of minder overleg inderdaad tot een hogere productiviteit leidt. Het wantrouwen jegens vergaderingen en aanverwante bijzaken past in een breder idee: tijd en moeite die aan het managen van het werk worden besteed, zijn eigenlijk verspilling. Alle ballen op het primaire proces en de kerntaken, waar het 'echte' werk gebeurt; de rest is alleen maar dure afleiding. Maar schijn bedriegt, aldus Stoker en Garretsen.

Lees de volledige column op de website van het FD.