Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit Gedrags- en MaatschappijwetenschappenPedagogische wetenschappen en Onderwijskunde50 jaar orthopedagogiekUit de oude doos

Psychodrama

Psychodrama binnen het toenmalige instituut voor Orthopedagogiek.

In de loop der jaren zijn er vele vormen van bezigheidstherapie, muziektherapie maar ook Psychodrama geweest. Psychodrama gebeurde in werkgroepverband in de tweede helft van de jaren zeventig in een tweetal groepen waarbij sommige sessies, onder leiding van Han Grüschke, op video werden vastgelegd. Let wel huisvideo was er nog niet en op het instituut hadden we de beschikking over een Sony openreel systeem, waarmee telkens een half uur op een band kon worden opgenomen. Hans Knot was een heel studiejaar de pineut om die sessies te registreren. Met gebruik van twee camera’s op afstand bedienbaar, zat hij achter een one way screen op te nemen.

Hij hoorde dus alles, mensen die hun hart uitstortten, die deels in ernstige problemen zaten en de meest vreemde dromen hadden beleefd en zich daar in de sessies over uitten. Er waren mannen die de 40 al waren gepasseerd en die gepassioneerd torens van Lego gingen bouwen om daarna agressief deze weer af te breken en de reden daarvan uitgebreid te vertellen. Voor Hans was het helemaal niet prettig toen op het einde van het studiejaar hem plotseling door dramaleider Grüschke werd gevraagd zich bij de groep te voegen om zijn manier van beleven te vertellen. Hij was verstandig en wenste geen mening te geven want hij had genoeg gezien.

Er had al het nodige onder andere studenten en collega’s aan geruchten de ronde gedaan. Ondermeer dat betreffende sessies soms toch wel veel te ver gingen. Op een avond, rond 11 uur, ging de telefoon in Huize Knot en was professor Bladergroen aan de lijn die wel eens wenste te weten of de geruchten waarheid waren. Omdat er niet uit de school mocht worden geklapt wenste Hans niet op de vraag in te gaan. Vervolgens stelde Bladergroen de volgende avond, zelf naar een sessie te gaan om Grüschke officieel te verbieden deze sessie nog langer te houden zonder gedegen begeleiding en dreigde ze zelfs vooraf zo ver te gaan dat hij het gebouw niet meer in mocht.

En ja daar kwam ze dan op de volgende sessieavond, gestoken in haar alom bekende mantelpak. Ze heette eenieder, aanwezig in de spelkamer, gelegen achter de grote collegezaal op de Grote Rozenstraat 15, een welgemeend goedenavond. En Hans Knot dacht vervolgens het ergste, namelijk verbanning uit het gebouw. Tot zijn grote verbazing ging ze op de grond zitten, midden in de kring van de werkgroep leden, en beleefde zelf hoe het was om aan Psychodrama te doen.

Han Gruschke
Han Gruschke
Laatst gewijzigd:05 maart 2018 12:25