Skip to ContentSkip to Navigation
About usFaculty of Behavioural and Social SciencesPedOn50 jaar orthopedagogiekUit de oude doos

Het werd zilver

En het werd zilver, alleen de herinnering is gebleven.

Op sportief gebied hebben de medewerkers van Orthopedagogiek zich wel bewezen. Een tweetal was jarenlang fanatiek als het ging om het rijden van de Friese Elfstedentocht, en wel op de fiets. Maar, zoals al eerder gesteld, werd er ook aan teamsport gedaan, al dan niet via de ACLO. In de late jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw was er een groepje collega’s dat elk jaar meedeed, in variërende samenstelling, aan het jaarlijkse meerdaagse basketbaltoernooi. En zowaar viel men in 1980 in de prijzen door de finale te halen en uiteindelijk met het zilver er vandoor te gaan.

Nergens in het huidige gebouw van Orthopedagogiek is er een prijzenkast terug te vinden, laat staan het destijds gewonnen zilver. Gelukkig heeft de samensteller van de Oude Doos in de loop van de afgelopen decennia vele geschriften, verslagen en meer bewaard waardoor we de herinneringen van oud-collega Koop Reynders na vele jaren weer het daglicht kunnen laten zien.

Na het behalen van zilver pende Koop zijn gedachten neer voor de redactie van het tijdschrift Optiek. ‘Reeds enige tijd kan men een aantal ortho-lieden getooid in een grote variatie aan sportkleding, al of niet handig manipulerend met een bal, door een van de zalen van het sportcomplex van de universiteit zien hollen. Het spel dat gespeeld werd vertoonde nu eens overeenkomst met rugby dan weer met korfbal en een enkele keer was er toch onmiskenbaar een basketbaltrek in te herkennen.

Vooral deze laatste trek werd onder de bezielende en stimulerende leiding van ene Van der Meulen koortsachtig geoefend. En niet zonder succes!! Want de genoemde ortho-lieden, aangevuld met een enkele passant van Orthopedagogische origine, bereikte voor universiteitskringen een ongekende hoogte. Steeds soepeler werd de zonedekking gehanteerd, steeds sneller gepivoteerd, steeds flitsender werden de aanvallen omgezet, en de rebounds waren van een waarachtige allure.

De doelpogingfrequentie was recht evenredig aan het aantal miskleunen en wat na zo’n gave speltrant te verwachten was, speelden deze acht enthousiaste sporters: Bieuwe van der Meulen, Tjalling Zandberg, Cor Meijer, Roel Menke, Roel van der Veen, Raymond van der Kamp, Gijs van Gemert en Koop Reynders op vrijdag 8 juni om ongeveer 11 uur in de avond een weergaloze finalematch tegen de biologen uit Haren.

Het overwicht van de Harenaren was te groot (wat verwacht je ook tegen zo’n stel dumpers, dat is toch ook niet eerlijk. De orthospelers moesten vlak voor de eindstreep afhaken. Hen bleef een zeer eervolle tweede plaats. Het eremetaal werd door Bieuwe aan het einde van dit S.P.R.-toernooi in ontvangst genomen. De teamleden kregen allen een vaantje aangeboden, hetgeen natuurlijk met zichtbare trots op de revers werd gespeld. Vooral Tjalling was er erg blij mee. Nu kon hij zijn kinderen tenminste weer eens laten zien wat voor kei hij wel was.

Gezien het plezier dat bovenstaande groep mensen heeft gehad aan dit basketbalfestijn, nodigen wij belangstellenden (studenten en docenten) uit zich te melden. Wij kunnen zo wellicht een trainingsgroepje starten dat zich bezig gaat houden met het beoefenen van deze tak van sport.’

De trainingen kwamen er daadwerkelijk en er werd ruimte gevonden om te trainen in een gemeentelijk gebouw aan de Violenstraat. Verder dan zilver in dit basketbalfestijn en een keer zilver in het zaalvoetbaltoernooi is het volgens mij in de afgelopen vijftig jaar niet gekomen.

Koop Reynders
Koop Reynders
Laatst gewijzigd:05 april 2019 11:36