Student Remco Paree wint Unilever Research Prize

Chemical Engineering-student Remco Paree van de Rijksuniversiteit Groningen heeft de Unilever Research Prize 2026 ontvangen voor zijn masterscriptie. Zijn onderzoek onderzoekt hoe hernieuwbare elektriciteit kan worden gebruikt om biobased zuren om te zetten in koolwaterstofbrandstoffen, en draagt daarmee bij aan een duurzamer energiesysteem.
De Unilever Research Prize beloont jonge topwetenschappers wier onderzoek een positieve bijdrage levert aan het oplossen van enkele van de grootste problemen in de wereld. De prijs wordt uitgereikt aan veertien getalenteerde bètastudenten van Nederlandse universiteiten.


"Onze wereld draait nog steeds op de resten van wezens die honderden miljoenen jaren geleden leefden, en die verbranden is niet verenigbaar met een stabiel klimaat"
Hernieuwbare elektriciteit omzetten in brandstoffen
De energietransitie vraagt meer dan alleen het opwekken van hernieuwbare elektriciteit uit wind en zon. Omdat deze bronnen afhankelijk zijn van weer en locatie, moet de opgewekte energie ook worden opgeslagen en vervoerd. Elektrochemische technologieën kunnen daarbij helpen door elektriciteit te gebruiken om hernieuwbare grondstoffen om te zetten in groene brandstoffen.
Remco’s scriptie, Electrochemical upgrading of bio-carboxylates by Kolbe electrolysis: exploring the decarboxylation of hexanoic acid on platinum, onderzoekt een van deze technologieën: Kolbe-elektrolyse. Bij dit proces worden carbonzuren met behulp van elektriciteit en een katalysator omgezet in koolwaterstoffen. Als deze zuren afkomstig zijn van biomassa, kan het proces een hernieuwbaar alternatief bieden voor de productie van fossiele brandstoffen en chemicaliën.
Selectiviteit verbeteren
Een grote uitdaging is selectiviteit: tijdens Kolbe-elektrolyse kunnen naast de gewenste koolwaterstof ook verschillende andere producten ontstaan. Remco onderzocht systematisch hoe bedrijfsomstandigheden — waaronder de pH, de samenstelling van de elektrolyt, de stroomdichtheid en het gebruik van een membraan — de omzetting van hexaanzuur naar decaan, een modelkoolwaterstofbrandstof, beïnvloeden.
Zijn onderzoek identificeerde omstandigheden die de gewenste reactie bevorderen. Daarbij bleek de pH een van de meest invloedrijke variabelen. Remco liet ook zien dat het rapporteren van alleen de Faradaïsche efficiëntie geen volledig beeld geeft van de prestaties. Hij stelde voor om vier belangrijke prestatie-indicatoren gezamenlijk te beoordelen: Faradaïsche efficiëntie, Coulomb-efficiëntie, selectiviteit en conversie.

Van laboratorium naar biobased grondstoffen
Remco testte ook proof-of-concept-toepassingen met mengsels die biobased grondstoffen nabootsen, waaronder vergistingsvloeistoffen en organische mengsels afkomstig van biomassa. Hoewel dit onderzoek nog in een vroeg stadium verkeert, werd een hoge selectiviteit bereikt en werd een Faradaïsche efficiëntie van 41,7 procent behaald. Dat is de hoogste tot nu toe gerapporteerde waarde voor de omzetting van grondstoffen die hexaan bevatten.
Een veelbelovende basis
Remco’s werk draagt bij aan verschillende Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, waaronder betaalbare en duurzame energie, verantwoorde consumptie en productie, industrie, innovatie en infrastructuur, en klimaatactie. Door biobased grondstoffen en zuren uit afvalstromen met behulp van hernieuwbare elektriciteit om te zetten in brandstoffen en chemicaliën met een hogere waarde, ondersteunt het onderzoek een meer circulaire en koolstofarme economie.
Zijn scriptie werd beoordeeld met een 9,0/10 en hij studeerde cum laude af. Op basis van het onderzoek wordt momenteel een wetenschappelijke publicatie voorbereid, samen met zijn begeleider Dulce M. Morales en co-auteur Floris van Lieshout.
Verder dan het laboratorium
Naast zijn studie voltooide Remco een stage in procestechnologie bij BASF in Heerenveen, werkte hij als technische contentmedewerker bij DNV aan waterstofinfrastructuur en droeg hij bij aan energietransitieprojecten bij SAMEEN.
Onze wereld draait nog steeds op de resten van wezens die honderden miljoenen jaren geleden leefden, en die verbranden is niet verenigbaar met een stabiel klimaat. Daarom hebben we dringend alternatieven nodig voor fossiele brandstoffen. Ik koos ervoor om aan Kolbe-elektrolyse te werken, omdat ik het fascinerend vind dat afval uit biomassa met alleen elektriciteit kan worden omgezet in een duurzame brandstof. Ik ben erg dankbaar dat mijn werk wordt erkend. Technologieën zoals deze moeten nog wel de stap van het laboratorium naar de praktijk maken, en ik zou daar graag aan bijdragen. In mijn carrière hoop ik te blijven werken aan duurzame en circulaire initiatieven die echt verschil maken-- Remco Paree
Meer nieuws
-
17 november 2026
Insecten reageren verschillend op licht
-
13 november 2026
Koninklijke Onderscheiding voor Jan Post