Hoe vanzelfsprekend is vrijheid?

Bevrijdingsdag is een dag om samen stil te staan bij (on)vrijheid, democratie en mensenrechten. De RUG besteedt op verschillende manieren aandacht aan 5 mei. Ook Letteren levert een bijdrage. Wij zetten ze voor je op een rij.

3 mei - Themamiddag: Herdenken voor later

Herdenken voor later is de titel van deze themamiddag op 3 mei in het A-Theater die draait om vrijheid, herdenken en erfgoedvorming. Het programma bevat persoonlijke verhalen, film, onderzoek en muziek. Zo deelt Abdulaal Hussein zijn vluchtverhaal en visie op vrijheid, en belicht de documentaire De Vrouwenmars hoe vergeten geschiedenissen later erkenning krijgen.

Verder is er is de creatieve workshop van onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen. Shanada Barnabas, Manuela Ritondale en Mayada Madbouly nemen de deelnemers mee in een verbeeld “Museum van de Toekomst” en onderzoeken ze actief hoe erfgoed ontstaat en wie bepaalt welke verhalen worden bewaard. Voor deelname is aanmelding vereist.

5 mei - RUG en Letteren op het Bevrijdingsfestival

Ook het bekende festival biedt meer dan alleen muziek en ontspanning. Heb je even genoeg muziek gehoord, schuif dan aan in ons mini-klaslokaal voor een lezing of een korte film. De lezingen duren slechts 15 minuten, maar dagen je wel uit tot nadenken over vrijheid en herdenken. 

Mini-lezingen

• Wat is gezondheidsvrijheid?

• What does freedom look like in North Korea?

• Vrijheid: geluk of keuze? 

• Hoor je het gevaar aankomen?

• Zou ik een oorlogsmisdadiger kunnen zijn?

• Wat gebeurt er als je niet vrij bent om helemaal jezelf te zijn? 

• Hoe ziet vrijheid eruit na de oorlog?

• Where Is the Line for Cartooning and Free Expression?

Mini-movies

• The Muscles Are Tense

• KRIICH

• Waking up in Silence

Intimidatie in werk en leven van vrouwelijke journalisten

In conflictgebieden lopen vrouwelijke journalisten meer risico op intimidatie en bedreiging door het werk dat ze doen. Van niet serieus genomen worden tot “ik weet waar jouw kind op school gaat”, van slutshaming tot aanranding en verkrachting. Maar ook in zogeheten veilige landen lopen vrouwelijke journalisten meer risico dan mannelijke collega’s.

De Zweedse journaliste Kim Wall werd vermoord toen ze uitvinder Peter Madsen bezocht voor een interview op zijn duikboot in de Oostzee. NOS-verslaggever Iris de Graaf moest haar correspondentschap in Rusland opgeven omdat ze ernstig werd bedreigd. Joanie de Rijke werd ontvoerd en verkracht door de Taliban. Patrícia Campos Mello kreeg te maken met een felle seksueel getinte haatcampagne van de Braziliaanse president Bolsonaro en zijn aanhangers. Ze liet zien hoe hij met leugens en fake news kiezers manipuleerde. De lijst van journalistes die in hun werk niet veilig kunnen doen omdát ze vrouw zijn, is lang.