Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademie
Header image Blog: Dit is wetenschap

Geografiestudent op reis: van het bureau naar het veld (deel 2)

Datum:13 juni 2017
Auteur:Adriaan van der Veer
Humboldt Park
Humboldt Park

Armoede in Humboldt Park - Chicago

De bachelor Sociale Geografie en Planologie kent in het derde jaar het vak ‘Buitenlands Veldwerk’. Hiervoor ging ik naar Chicago en Detroit. Vorige week schreef ik al over de gegentrificeerde wijk Wicker Park. Deze week de arme wijk: Humboldt Park. Het idee is dat hoewel het inkomen in Wicker Park hoger is dan in Humboldt Park, dat dat geen verband hoeft te hebben met hoe tevreden inwoners zijn over hun eigen wijk.

Na het enquêteren in Wicker Park, waar mensen blij waren je te helpen, waren onze verwachtingen positief voor Humboldt Park. Wel dachten we dat de inwoners van Wicker Park ons wilden helpen omdat ze waarschijnlijk zelf onderzoek hebben moeten doen voor hun eigen opleiding. Eenmaal in Humboldt Park aangekomen, bleek het verschil tussen de wijken groter dan gedacht. Nagenoeg iedereen in dat deel van de wijk was van Afro-Amerikaanse afkomst, er lag veel rommel op straat en er werd weinig gedaan aan onderhoud, ook niet veel aan het eigen huis. Het weer was die dag mistroostig en vanwege de weinige mensen op straat, besloten we in een winkelcentrum te enquêteren.

‘What does this whiteboy want from me?’. Dat was wat in de ogen viel te lezen van de mensen aan wie je ‘a couple minutes of your time’ vroeg. De lichaamstaal sprak ongemakkelijkheid en vier op de vijf mensen meldden geen tijd te hebben. Er is ook een soort argwaan, niet alleen tegen ons, maar ook tegen het meeste in de directe omgeving: niemand lijkt het leuk te vinden om buiten te zijn of om te moeten winkelen.

En dan begin je ook aan jezelf te twijfelen. Je ziet dat de mensen het niet makkelijk hebben. In je enquêtes komen mensen voorbij die alleen de middelbare school hebben afgemaakt en 8 kinderen hebben. Daarbij vraag je of ze tevreden zijn over bepaalde dingen in de wijk, zoals over de scholen en over hoe de wijk er over het algemeen uit ziet. Dit voelt wat scheef aan. Je bent daar te gast als witte student aan een universiteit die tijd van mensen vraagt die geen geluk in het leven hebben gehad. Natuurlijk is het een kleine moeite voor iemand om de enquête in te vullen, maar toch zie je dat mensen iets denken in de trant van ‘jij krijgt helemaal niks van mij, je hebt alles toch al’. En wat verwachten ze terug? Dat wij aan de hand van deze enquête gaan zorgen voor verbetering in de wijk? Dat wij iets terug gaan doen voor de buurt? Is het invullen van je waardering over je eigen wijk een erkenning van de problemen daar? Dat zijn ethische vragen die naar boven komen tijdens zo’n dag in het veld.

Je kunt je nog zo goed inlezen in een gebied en statistische gegevens doorspitten, maar op locatie is het altijd anders en gebeuren er altijd dingen die niet in het boekje staan. Voorbereiden op het moeten anticiperen en improviseren is waarschijnlijk het nuttigste wat je kunt doen.

Adriaan van der Veer is student Sociale Geografie en Planologie aan de Faculteit Ruimtelijke Wetenschappen. Benieuwd naar hoe zijn ervaring met de rijkere wijk Wicker Park was? Lees dan de blogpost van vorige week!

Reacties

Reacties laden...