Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademie
Header image Blog: Dit is wetenschap

Not my president: demonstraties en ongelijkheid in de VS

Datum:17 november 2016
Auteur:Liesbet Heyse
Not my president
Not my president

Je hebt het vast gehoord: Donald Trump – een rijke zakenman zonder politieke ervaring – heeft op 8 november onverwacht de Amerikaanse presidentsverkiezingen gewonnen. Veel mensen in en buiten de Verenigde Staten zijn flink geschrokken omdat Trump tijdens de verkiezingscampagne discriminerende opmerkingen maakte over minderheden, mensen met een beperking, en vrouwen. Toch werd hij gekozen, al was het nipt.

Sindsdien wordt op allerlei plekken in het land gedemonstreerd. Afgelopen vrijdag (11 november) gebeurde dat ook op de Cornell University campus, waar ik (Liesbet Heyse) al bijna drie maanden te gast ben bij de vakgroep Sociologie. Honderden protesterende studenten en docenten trokken langs mijn werkkamerraam. Ze riepen ‘Not my president’ en ‘No more hate’. Het was indrukwekkend; en ik was er getuige van.

Ik ben namelijk op sabbatical op Cornell (Noord-Amerika): ik hoef in Groningen even geen onderwijs te geven en organisatorische zaken te regelen, maar mag in Amerika nieuw onderzoek lezen, presentaties bijwonen, met collega-wetenschappers over mijn eigen werk sparren, en werken aan onderzoeksprojecten.

Het is heel goed een tijdje elders te wonen en te werken. Zo levert het nieuwe onderzoeksideeën op. Dat is belangrijk, want als wetenschapper moet je je bezig houden met relevante problemen en daarvoor de nieuwste inzichten inzetten, en die veranderen door de tijd. En als je ‘thuis’ druk bent met colleges geven en tentamens nakijken, is er weinig tijd om bij te blijven. Hier dus wel, heerlijk!

Maar het is vooral heel waardevol om te gast in een ander land te zijn. Mocht je ooit de kans krijgen: doen! Door de nieuwe omgeving ga je namelijk met frisse blik naar je eigen land en leven kijken. En dan ga je nieuwe dingen zien en soms je oude leven meer waarderen. Dat gaat soms om kleine zaken. Zo is het brood hier lang zo lekker niet en hebben fietsen geen fietstassen: reuze onhandig.

Maar het gaat dieper. Zo kan niet elke Amerikaanse middelbare scholier met het juiste diploma naar de universiteit, zoals in Nederland, want het collegegeld is hier veel hoger. Zeker als je naar een echt goede universiteit wil, kost dat tienduizenden dollars. Dus alleen de rijke kinderen krijgen de beste opleiding. En met een minder goede opleiding krijg je een minder goede baan, verdien je minder, heb je meer kans op werkloosheid en zelfs op een minder goede gezondheid. Zo ‘produceert’ de Amerikaanse samenleving veel meer ongelijkheid tussen groepen dan in Nederland, waar elke VWO-student in principe welkom is op elke universiteit in het land. En het is juist die ongelijkheid die grotendeels Trumps verkiezingsoverwinning verklaart, maar ook de demonstratie op de campus van afgelopen vrijdag.

Toch is een vergelijkbare verkiezingsuitslag in Nederland niet ondenkbaar, omdat er aanwijzingen zijn dat de ongelijkheid en onenigheid ook hier toenemen. De situatie in Amerika geeft ons dus mogelijkheden iets te leren voor ons eigen land, zeker voor sociologen. Na mijn verblijf op Cornell denk ik dat we moeten proberen de Amerikaanse mate van ongelijkheid en verdeeldheid te voorkomen. Maar of dat zal lukken, weten we pas na de parlementsverkiezingen van komend voorjaar...

Reacties

Reacties laden...