Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademie
Header image Blog: Dit is wetenschap

Het mediagenieke Midden-Oosten

Datum:08 september 2016
Moebarak en Sadat
Moebarak en Sadat

Iedereen is geïnteresseerd in het Midden-Oosten. Is het niet vanwege de enorme politieke onrust, dan wel vanwege de islam of de olievoorraad. Toch bestaan er ondanks deze wereldwijde aandacht grote vooroordelen over de landen in deze regio. Wetenschappelijk onderzoek naar het Midden-Oosten schept duidelijkheid. Hoe is het om onderzoek te doen naar zo’n mediageniek onderwerp? Daar weet Kiki Santing als promovenda op de Moslimbroederschap alles van.

Santing bestudeert de Moslimbroederschap in Egypte onder de regimes van Anwar Sadat (1970 – 1981) en Hosni Moebarak (1981 – 2011). Ze is altijd gefascineerd geweest door maatschappelijke issues en probeert daarvan de wortels bloot te leggen. Dit doet zij door zich zoveel mogelijk te verdiepen in de betrokken gemeenschap. ‘Mensen hebben zelf ook een verhaal te vertellen, maar wij praten er vooral heel graag óver’, stelt ze. Daarom besloot zij om voor haar promotieonderzoek de positie van de Moslimbroederschap in Egypte tot op de bodem uit te zoeken.

Hiervoor bestudeert ze tijdschriften van de Moslimbroederschap uit de periode Sadat - Moebarak. Dit waren bladen die iedereen las en waaruit het beeld van een soort counter society naar voren komt, met diverse gewoontes en opvattingen. Natuurlijk waren en zijn er Moslimbroeders die tegen christenen en vrouwen zijn, Israël haten en een kalifaat willen stichten. Maar dat is een generaliserend beeld. Met haar onderzoek biedt Santing een tegenwicht tegen de snelle nieuwsmedia, die ‘een interview afnemen met iemand voor en tegen Morsi, and that’s it’.

Volgens Santing is het vooral belangrijk dat mensen die in hun werk te maken hebben met het Midden-Oosten betrouwbare feitenkennis hebben. Denk bijvoorbeeld aan beleidsmedewerkers bij de overheid. ‘Zij komen bij ons om informatie en advies vragen, maar zij zijn uiteindelijk wel de personen die rapporten schrijven over de regio. Kennisgebrek is gevaarlijk, want als je uitgaat van informatie uit de tweede of derde hand kan het zijn dat je het beleid niet goed en grondig aanpakt. Dat is erg zonde en ik denk dat dat ook erg belangrijk is dat je voldoende kennis over het Midden-Oosten hebt, ook in de diplomatie of bij organisaties als het COA. Als je je met dat soort zaken bezighoudt moet je weet hebben van het totaalbeeld.’ Aan dat totaalbeeld draagt Santing met haar onderzoek bij.

Reacties

Reacties laden...