Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademie
Header image Blog: Dit is wetenschap

Opkomen voor vluchtelingenkinderen

Datum:03 april 2018
Vluchtelingenkinderen en recht
Vluchtelingenkinderen en recht

Er woedt een (burger)oorlog in jouw land. Je kunt niet veilig over straat of moet zelfs onderduiken. Naar school gaan kan allang niet meer en elke dag is het maar de vraag of er eten op tafel staat. Voor sommige kinderen wordt hun thuis zo gevaarlijk er nog maar één uitweg is: vluchten. Wanneer de vlucht achter de rug is - die doorgaans fysiek en/of mentaal al zoveel schade aanricht - begint de moeilijkste periode: asiel aanvragen, regelmatig verhuizen, afwachten, in voortdurende onzekerheid en spanning verkeren. Constant die ene vraag: mogen we blijven? Het is je vast niet ontgaan in de media: kinderen die al jaren in Nederland wonen en naar school gaan, maar dan toch weer terug moeten naar hun land van herkomst. Jarenlange juridische kwesties en meerdere verhuizingen zijn vaak realiteit voor deze vluchtelingen. Is dit wel in het belang van het kind?

Elianne Zijlstra is coördinator van het Onderzoeks- en Expertisecentrum voor Kinderen en Vreemdelingenrecht van de Rijksuniversiteit Groningen. In dit centrum wordt gedragswetenschappelijk en juridisch onderzoek gedaan over kwesties met vluchtelingenkinderen. Ook geeft het centrum adviezen in vreemdelingenrechtelijke procedures, op aanvraag van een advocaat. Het belangrijkste juridische middel waar dit centrum op terugvalt, is het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind  van de Verenigde Naties. Eén van de basisbeginselen in dit verdrag is dat het belang van het kind voorop moet staan in besluitvorming over asielprocedures. Klinkt misschien logisch, maar in de praktijk blijkt dat dit principe vaak niet wordt nageleefd. Elianne Zijlstra zet zich samen met haar collega’s in om onder andere ervoor te zorgen dat het belang van het kind wél voorop staat.

Dit doet het centrum door middel van een soort checklist: de BIC-Q (Best Interest of the Child Questionnaire), die ze zelf hebben ontwikkeld en onderzocht. Deze is voornamelijk gebaseerd op het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Met de BIC-Q kan bepaald worden hoe de situatie van het kind vóór de vlucht eruit zag: hoe veilig of onveilig die was. Er wordt gekeken naar onder andere toekomstperspectief, onderwijs, het gezin en de omgeving. Als uit de BIC-Q blijkt dat de situatie niet veilig was, geen maatschappelijke toekomst bood of op een andere manier niet voldoet aan de belangen van het kind, dan adviseert het centrum dat het kind niet teruggestuurd kan worden naar het land van herkomst.

In de documentaire ‘Vergeet mij niet’ over een school voor asielzoekerskinderen van 2Doc zie je dat daar echter lang niet altijd naar geluisterd wordt: je ziet hoe abrupt en wreed kinderen soms teruggestuurd worden. Is dat echt in het belang van het kind? De tranen van de leerkracht van de basisschool zeggen genoeg. Het Onderzoeks- en Expertisecentrum voor Kinderen en Vreemdelingenrecht zet zich hard in voor rechtvaardigheid van deze kinderen. Want een veilig thuis en een toekomstperspectief: daar heeft elk kind recht op.

Reacties

Reacties laden...