Understanding elbow joint loads after total elbow arthroplasty
Inzicht in de belasting van het ellebooggewricht na een totale elleboogprothese.
Een totale elleboogprothese (TEA) helpt mensen met ernstige elleboogproblemen om hun arm weer normaal te gebruiken. Toch gaat zo’n prothese niet levenslang mee. Overbelasting is een belangrijke oorzaak van slijtage, terwijl de huidige adviezen – zoals “til niet meer dan 1 kilo” – nauwelijks zijn gebaseerd op biomechanisch onderzoek.
In dit proefschrift van Roos Duijn is met behulp van musculoskeletale (spierskelet-) modellen onderzocht hoeveel belasting op het ellebooggewricht ontstaat tijdens alledaagse handelingen. Daarbij is gekeken naar de momenten die op het gewricht werken en naar de ulnohumerale gewrichtsreactiekrachten (UH JRF): de krachten tussen het opperarmbeen en de ellepijp.
De resultaten laten zien dat de 1-kg-tilinstructie de elleboogbelasting niet verlaagt. Sterker nog: niet het tillen van 1 kilo, maar juist complexere duw- en trektaken – zoals het openen van een deur – veroorzaakten de hoogste belasting. Daarnaast bleek dat niet de buig- en strekrichting (flexie-extensie) bepalend was, maar de varus-valgusrichting: zijwaartse krachten op het gewricht. Dit is vergelijkbaar met een deur die is ontworpen om open en dicht te gaan, maar waarop ineens een zijwaartse kracht wordt uitgeoefend; dat belast het scharnier op een manier waarvoor het niet gemaakt is.
Deze bevindingen laten zien dat de huidige postoperatieve adviezen, gericht op een maximaal tilgewicht, onvoldoende aansluiten bij de daadwerkelijke belasting tijdens dagelijkse activiteiten. Vooral schouderheffing en het volledig strekken van de arm blijken de belasting te verhogen en zouden in de vroege revalidatiefase mogelijk moeten worden beperkt. De inzichten uit dit onderzoek kunnen bijdragen aan betere, taak-specifieke adviezen én aan de ontwikkeling van duurzamere elleboogprothesen.