Physical activity behavior among people with disabilities
Lichamelijke activiteit bij mensen met een beperking
Voldoende bewegen heeft veel voordelen voor de gezondheid en kan helpen om de toenemende druk op de zorg door vergrijzing op te vangen. Toch hebben mensen met een lichamelijke beperking of chronische ziekte een grotere kans minder actief te zijn dan wenselijk.
In dit proefschrift van Pim Brandenbarg wordt het construct beweeggedrag bij mensen met een lichamelijke beperking en/of chronische ziekte uitgebreid verkent, door te kijken hoe het beweeggedrag eruit ziet, ontwikkeld over de tijd, welke factoren hierbij een rol spelen en hoe het gemeten wordt. Hiervoor is gebruikgemaakt van gegevens uit de ReSpAct-studie, een landelijke cohortstudie waarin deelnemers zijn gevolgd tot 6 à 8 jaar na deelname aan een revalidatieprogramma gericht op het ontwikkelen en onderhouden van een actief beweeggedrag.
De resultaten laten zien dat veel deelnemers hun beweeggedrag na revalidatie verbeteren en dit ook op de lange termijn volhouden. Het beweeggedrag bestaat grotendeels uit lichte, dagelijkse activiteiten, zoals huishoudelijke taken. Daarnaast spelen motivatie, zelfvertrouwen, ervaren vermoeidheid en ervaren barrières een belangrijke rol bij een duurzaam actief beweeggedrag. Mensen verschillen sterk in hoe hun beweeggedrag zich ontwikkelt. Daarnaast laat het proefschrift zien dat het beweeggedrag op verschillende manieren gemeten kan worden, zonder dat er een het volledige plaatje vangt.
Het proefschrift toont dat het construct beweeggedrag bij mensen met een lichamelijke beperking of chronische ziekte complex is, uit meerdere dimensies bestaat en fysieke en gedragsmatige aspecten bevat. En toont het belang van maatwerk in revalidatie en begeleiding naar een gezonde leefstijl.