Organisatie

Politieke partijen zijn verenigingen. De meeste partijen hebben een organisatiestructuur met leden, een congres en een bestuur waarin (democratische) besluitvorming plaatsvindt. Aan het hoofd van deze partijorganisatie staat het partijbestuur, meestal door leden gekozen. De partijorganisatie zetelt over het algemeen in het partijbureau, het hoofdkantoor van de partij. De organisatie vormt van oudsher de brug tussen de leden van de partij en haar politieke vertegenwoordigers: in werkgroepen, commissies en/of nevenorganisaties kunnen leden elkaar ontmoeten, van gedachten wisselen en de koers van de partij mede bepalen. Bovendien kan een partijorganisatie bestaan uit regionale en lokale afdelingen met hun eigen besturen en taken.

De ChristenUnie had vanaf haar ontstaan op 22 januari 2000 een structuur waar het GPV en de RPF onafhankelijk binnen de partij bleven bestaan. Er was eerder sprake van een unie dan een fusie. Vanaf 31 december 2003 was er wel een volledige fusie toen GPV en RPF beiden werden opgeheven. In de beginjaren was de ChristenUnie enigszins hiërarchisch georganiseerd, bedoeld om de eenheid binnen de nieuwe partij te bevorderen. Naarmate de verschillen tussen de voormalige leden van het GPV en de RPF kleiner werden en de fusie vanzelfsprekend werd, is de structuur van de partij gaandeweg meer open en meer democratisch geworden. Deze ontwikkeling is goed zichtbaar bij de congressen: het mogen deelnemen, spreken en stemmen bij de partijcongressen is stapsgewijs steeds verder uitgebreid.