Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Uitblazen /Tonko Ufkes

Angstig liep ik die vrijdagmiddag, ergens rond 1980, over het enorme terrein van scheepswerf Patje in Waterhuizen; mijn kameraad Eelco was verdwenen. Vanochtend waren we nog getweeën langs het Winschoterdiep gefietst om een dag in de scheepsbouw te werken. Want elke vrijdag zwoegden we als ‘werkstudenten’ ergens in een uithoek van Stad; we sjorden aan kratten rammelende flessen in de DOMO-melkfabiek of haalden zwetend de broden uit de gloeiende ovens van de 3B-bakkerij. En geregeld stuurde uitzendbureau ASB ons naar afgelegen oorden: de toen vrijwel verlaten Eemshaven om bij het lossen van een schip te helpen of soms naar het verre Beilen, waar in de DOMO-fabriek melkpoeder gemaakt en daarna verpakt werd.

Samen met de altijd gezellig mopperende Eelco deed ik heel veel verschillende klussen tot aan nu, tot aan de totale leegte van die vrijdagmiddag. De fluit van 5 uur had lang geleden geklonken, het andere werkvolk was al naar huis en de werf werd langzaam een onherbergzame plaats vol roest en metaal. Slechts één opzichter liep verveeld rond en verklaarde uiteindelijk, na mijn aandringen: ‘Joa, nog zo’n studentje, ok met van dat laange hoar, joa, die har k onderien dat schip an t waark’.

Ik vloog naar de aangewezen boot en volgde het snoer van een looplamp, vanaf het dek liep dat naar onderen; daar achteraan wrong ik me door de kruipluiken van het ene compartiment naar het andere. Tot helemaal onderin. En daar zat Eelco, verscholen in een wolk roestbruin stof zat hij in alle rust een shagje te roken. Nee, hij had geen fluit gehoord.

Opgelucht begon ik hem de huid vol te schelden.

Tonko Ufkes (1958) / geschiedenis 1984

(thema: de bijbaan)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20