Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Oudejaarsavond / Agmar van Rijn

Het is gelukt! Ik kan niet anders dan diep zuchten nu ik zie hoe zijn bord exact tegenover het mijne staat, zijn wijnglas van het hetzelfde merk rechts erboven, het bestek in het gelid, het sneeuwwitte servet. Alles is er, alles klopt, nu zijn we eindelijk samen.
We zijn natuurlijk totaal geen types voor vuurwerk. Intellectuelen hebben niet zoveel met die doffe knallen en primaire kleuren, gespeend van nuance en esthetiek. Wij geven de voorkeur aan een goed glas wijn, een uitstekend samengesteld menu, en elkaars gezelschap, ook al ben ik een bèta en hij een alfa.
‘Het is goed zo, hè?’ Hij kan de verwachtingsvolle klank in zijn stem niet onderdrukken.
‘Ja, lieverd, het is perfect. Als we gewoon goed nadenken bij wat we doen… blijft het perfect.’
‘Ja, ja. Niet klinken met de glazen. Kussen doe je toch niet in een restaurant, dus dat maakt niet uit.’ Een dappere glimlach van zijn kant.
‘Hoe gaat het met het onderzoek? Ben je al zover als je bedoeling was?’ Ik schenk mezelf een glas rood in. Haastig doet hij hetzelfde.
‘Het gaat wel aardig. Controle van het notenapparaat. Blijft monnikenwerk, natuurlijk.’
Ons gesprek ontspint zich, we delen onze belevenissen op de faculteit, met collega’s en studenten. Juist doordat we allebei binnen ons vakgebied gaan voor het hoogst haalbare, begrijpen we elkaar zo goed. We snappen hoe frustrerend het is als talentvolle studenten niet doorzetten, niet durven te verhuizen naar de plek waar ze kunnen schitteren, of als hoogleraren er met de pet naar gooien. Wij nemen met minder geen genoegen.
Als we de hazenrug op ons bord hebben, zie ik dat zijn plukje peterselie van de platte soort is, de mijne is krulpeterselie. Maar omdat de saus wel de juiste kleur heeft, verbijt ik me. Ik concentreer me op het gesprek, bedenk dat het nu eenmaal in elke relatie geven en nemen is.
Rond de klok van twaalf nemen we afscheid. We mompelen beide nog iets van een goed 2012, daar ver weg in jouw stad. De aan zijn kant zorgvuldig gespiegelde dinertafel verdwijnt plots als ik Skype uitklik.

Agmar van Rijn (1974) / algemene literatuurwetenschap 2000

(thema: oudejaarsavond)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20