Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Een nacht in juni 1964 / Ton Andringa

De stad gonst wat na van feestelijkheden rond het 350-jarig bestaan van de RUG. Geluid van gepraat en gelach dringt door tot op het Zuiderdiep. Het is afkomstig van het terrasje voor hotel Frigge, aan het brede deel van de Herestraat.

Mannen in lichtgrijze pakken, witte overhemden, stropdassen. Glas in de hand, enkelen leunen tegen de gevel, sommigen zitten met opgetrokken knieën op de stoeprand. De meesten zijn halfkaal, alom glanst het zgn. geleerde voorhoofd.

Gesprekken met een fors ‘Verrack, zeg kearel ben jij dat’-karakter. Flarden van studentikoze anekdotes:

‘Herinner jij je professor Van Vleuten? Haalt midden onder een ochtendcollege zijn horloge uit zijn vestzak: Mijne heren, de ober van restaurant Suisse is jarig en bovendien 12,5 jaar bij de zaak. Excuseer. Ik zie u de volgende week. Goede morgen.

‘…excursie in Limburg. Dat poepte roomse hotel… en Harmjaap met een kruisbeeld in de hand bij de portier: Wat mot ik potdomme met die blote flikker op mijn kamer.’

‘En die portier pakte hem bij kop en kont. Hupsakee het hotel uit. Harmjaap by the way is nou iets heel hoogs op Buitenlandse Zaken.’

‘Onterechte aap trouwens die portier. Fysiek te keer gaan, doe je niet. Verbaal, dat is mos.’

Er heerst een zweem van nog beheerste uitgelatenheid. Dan ineens zwaar geronk: vanuit de Carolieweg draait een groot grijs monster de Herestraat in. Vanaf voornoemde stoeprand schalt een schreeuw door de nacht: ‘STROOBACH! Jongens daar heb je verdomme Stroobach.’

De grijze pakken komen overeind en stormen af op de auto van de Gemeentereiniging. Opgewonden geroep, pogingen om de chauffeur toe te zingen. Een enkeling is bijna uitzinnig, bij een andere glinstert een traan. Iemand rukt aan de deur van de cabine. Wat is dit voor aanstellerij?

Tientallen jaren was Stroobach, in dienst van de GRG, ‘s nacht bezig de Groninger binnensstad schoon te spuiten. Traag reed hij zijn baantjes rond de Grote Markt. Hij spoot dan een strookje van een meter breed en legde steeds de volgende naast de vorige natte baan. Soms uren achtereen, de Grote Markt leek maar niet schoon te worden.

Deze mysterieuze rondjes-draaierij onderbrak Stroobach altijd klokslag 00.00 uur. Dan jakkerde hij door de Gelkingestraat op weg naar de Carolieweg. Vlak voor snackbar/cafetaria Succes bracht hij zijn machtig voertuig tot stilstand.

Binnen stonden de krukken al op de bar, de baas zette de buitendeuren wijd open en deed een stap terug. Dat was het sein. Op volle kracht knalde Stroobach de zijspuit open. Het waterkanon spoelde in minder dan een minuut de aangekoekte patat met mayonaise, vertrapte fish and chips (‘Komt appelmoes bij’) en restanten bamihap de tent uit, de straat op.

Stroobach borg vervolgens de aangereikte sigaar onder de pet, zette de tanden in een vette bal gehakt en roste naar de Brugstraat, waar het ritueel zich herhaalde bij de andere vestiging van Succes.

De duur van Stroobachs Grote Markt–rondritten was afhankelijk van de alcoholconsumptie ter Studentensocieteit Mutua Fides. Op gezette tijden hielpen toekomstige academisch geschoolden een medestudent, die een tikje après boire geraakt was, de cabine van Stroobach in; verstrekten de chauffeur een papier met huisadres en daarin gevouwen een tientje. Na aflevering van het vrachtje, vaak tot aan diens slaapstede, keerde Stroobach terug om zijn ronden te vervolgen. Niet zelden overtrof de nachtopbrengst het weeksalaris van een doorsnee werknemer bij de Gemeente Reiniging Groningen.

Het zal niemand verwonderen dat bij zijn 25-jarig ambtsjubileum Stroobachs wagen pal voor Mutua Fides gestopt werd en van vóórspuit tot achterleidingen volgeladen werd met bloemstukken onder luid gezang vanaf het balkon.

Het zal ook niemand verwonderen dat bij de alumni op het terrasje van Frigge bij de kreet ‘Stroobach’ het kippevel boven de witte boorden uitkwam.

In een juninacht van 2014 gaat een alumnus samen met een jaargenoot een anekdote opdissen: ‘Herinner jij je Stroobach nog? Nou in 1964 op het terras van Frigge…’

Ton Andringa (1936) / culturele antropologie 1971

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20