Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Die ontmoeting in september 1981 / Alie Kuiterman

We ontmoeten elkaar bij de Groningse studenten basketbalvereniging Groene Uilen. Het voormalige dames 1, het team dat in de eredivisie speelde, stopt ermee en wij worden het nieuwe dames 1. Negen meiden, verschillend in leeftijd, verschillende studies en verschillend in basketbalervaring. Wat moet dat worden. Twee keer trainen per week, een strenge trainer, een goede coach en ieder weekend een wedstrijd. De drie noordelijke provincies worden door ons doorkruist. Naar uitwedstrijden in een gehuurde Ford Transit,met het openbaar vervoer of in de Mini van Giny (past precies één chauffeur + vijf passagiers). Een aantal jaren spelen we samen. We handhaven ons die jaren in de rayon hoofdklasse. Sommigen van ons basketballen nog jaren door, maar inmiddels zijn we allemaal gestopt.

In die jaren is de basis gelegd voor vele ontmoetingen later. Vanaf 1985 hebben we jaarlijks onze reünie. We wonen over heel Nederland verspreid en eind maart of begin april spreken we af. Een weekend bij één van ons thuis waar we het liefst met z’n allen in de woonkamer slapen en tot diep in de nacht kletsen. We volgen elkaars levens:vriendjes, huwelijken, kinderen, relaties die eindigen, nieuwe relaties, carrières, familieperikelen enzovoort. Deze weekenden zijn een klankbord en eeninspiratiebron.Vol vertrouwen bespreken we dat wat ons bezig houdt. We merken hoe verschillend we zijn, maar ook waar onze overeenkomsten liggen. We vinden onszelf sociaal en geëmancipeerd. We zijn moderne vrouwen die midden in de samenleving staan.Opvallend vaak is het mooi weer als wij ons weekend hebben.

Inmiddels zijn we allen rond de vijftig. Afgelopen jaar zijn we geconfronteerd met een groot verlies. Eén van ons is overleden. Plotseling. Ze werd ziek en een paar weken later was ze er niet meer. Onbegrijpelijk. Op haar begrafenis zijn we samen om ons verdriet te delen. Onwennig, omdat we het allemaal niet zo goed meer weten.

Onlangs hebben we onze26ste reünie gehad. Met z’n achten dit keer. Lief en leed. Het is goed om elkaar te blijven ontmoeten. De zon scheen en het was 24 graden.

Alie Kuiterman (1960) / scheikunde 1984

(thema: de ontmoeting)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20