Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

De dubbele paraplu / Tonko Ufkes

Als laatste waren we klaar met het tentamen en zodoende liepen we vrijwel tegelijk de Lutke Nieuwstraat in, op weg naar huis. Zij zag er prachtig uit, helemaal in rood en ze had zelfs een rood parapluutje opgestoken tegen de beginnende regen. Zelf klapte ik een oud, groen exemplaar open. En misschien omdat het afsluitende tentamen zo goed gegaan was, of omdat het vakantie werd: In een vlaag van dapperheid vroeg ik haar ineens gewoon of ze nog even meeging wat drinken! Zij stemde meteen toe en stevig stapten we door de tikkende regen naar mijn huisje, vlakbij, in De Laan.
Het werd een mooie middag en na de thee volgde wijn, volgde stokbrood met kaas en ander lekkers dat ik in de voorraadkast vond. Terwijl de regen in golven langs de ramen gutste, werd het binnen steeds warmer en gezelliger.
Buiten was het inmiddels donker geworden, binnen deed de wijn z’n werk en met die opgedane moed besloot ik door te pakken: Ik besloot onze beide paraplu’s te verstoppen zodat zowel mijn jaargenote als ik eigenlijk niet meer de regen in konden.
Maar toen ik - onderweg naar het toilet - haastig op zoek ging, hingen ze helaas niet aan de kapstok en ik zag die dingen ook niet ergens anders in de gang.
Op aanwijzing van mijn jaargenote vond ik pas de volgende ochtend beide paraplu’s terug, kletsnat en in elkaar geschoven lagen ze naast het huis. Lachend werd opgebiecht dat zij beide paraplu’s door het Wc-raampje naar buiten had gegooid, om te voorkomen dat zij misschien alsnog ’s avonds laat door de stromende regen naar huis gestuurd zou worden.
Dat deze vrouw op het juiste moment doortastend bleek, had ik gelukkig inmiddels al gemerkt.

Tonko Ufkes (1958) / geschiedenis 1984

(thema: Bij weer en wind)

Laatst gewijzigd:08 oktober 2014 16:52