Van 13 tot en met 16 augustus vinden in Canada de FISU WK Roeien plaats. Namens Nederland komen Colet de Ruiter en Merlijn Mast uit in de Tweezonder. De geneeskundestudentes van Gyas werden eerder dit jaar Nederlands kampioen.

Wie denkt dat topsport en een studie geneeskunde moeilijk te combineren zijn, heeft waarschijnlijk gelijk. Toch bewijzen Merlijn Mast en Colet de Ruiter dat het kan. De twee Gyas-roeisters werden onlangs Nederlands kampioen in de Tweezonder, een boot waarin twee roeiers zonder stuurman volledig op elkaar zijn aangewezen. ‘Het is echt een symbiose’, legt Merlijn uit. ‘Je roeit allebei met één riem aan één kant van de boot.

Alles moet precies gelijk zijn.’Het succesvolle duo roeit nog niet lang samen. Vorig jaar maakten ze deel uit van dezelfde vier zonder en besloten ze, op advies van coach en olympisch kampioene Marloes Oldenburg, tot de overstap naar de twee zonder. Dat bleek een schot in de roos.

Nederlands kampioenschap

Toch begonnen ze met de nodige onzekerheid aan het Nederlands kampioenschap. In het roeien zijn er vooraf weinig wedstrijden in deze bootklasse, waardoor het lastig is om jezelf met de concurrentie te vergelijken. Pas tijdens de eerste time trial ontdekten ze dat ze tot de favorieten behoorden. 'We waren positief verrast’, vertelt Colet. ‘Maar daarna moet je het nog wel doen.’

Dat lukte. Na een sterke halve finale hielden de twee ook in de finale het hoofd koel. Volgens de roeisters vullen ze elkaar daarin goed aan. Waar Merlijn soms wat meer spanning voelt, weet Colet tijdens de race juist rust te bewaren en het overzicht te houden. Vanuit haar positie voorin de boot praat ze het tweetal door de wedstrijd heen, terwijl Merlijn de boot stuurt.

Die samenwerking ontstaat niet vanzelf. De twee trainen vrijwel dagelijks samen en brengen in drukke trainingsweken zo’n vijftien tot twintig uur per week met elkaar door in de boot. Door die intensieve samenwerking ontstaan ook vaste gewoontes en rituelen, van de taakverdeling voor een wedstrijd tot dezelfde sokken tijdens belangrijke races.

FISU World University Games in Canada

Na de nationale titel wacht in augustus een nieuw hoogtepunt. De twee vertegenwoordigen Nederland tijdens de FISU World University Games in Canada. Voor Merlijn wordt dat de eerste keer dat ze op een officieel internationaal toernooi in het oranje uitkomt. Hoewel een wereldkampioenschap bij de senioren nog ver weg voelt, sluiten de roeisters niets uit. ‘Stap voor stap’, zeggen ze allebei. Eerst ligt de focus op Canada.

Naast al die trainingsuren volgen Colet en Merlijn allebei de master Geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dat betekent dat ze co-schappen lopen in het Martini Ziekenhuis, terwijl de trainingen gewoon doorgaan.

Voor Merlijn begint een gemiddelde dag vroeg. Rond kwart over zeven vertrekt ze naar het ziekenhuis, waar de overdracht om 7.45 uur begint. Na een dag co-schappen rijdt ze direct door naar Gyas voor de training. Pas ’s avonds zit haar dag erop. 'Als ik thuiskom, staat er gelukkig al eten klaar dat ik alleen nog hoef op te warmen.’

Colet noemt zichzelf iets chaotischer. Ze vindt studeren lastiger en gebruikt haar vrije momenten om achterstanden weg te werken. De vrijdag is voor topsportstudenten gereserveerd als deeltijdco-schappendag. Die ruimte wordt deels gebruikt om extra te trainen, maar ook om studie bij te houden.

Topsportregeling van de Rijksuniversiteit Groningen

Volgens beide roeisters maakt de topsportregeling van de Rijksuniversiteit Groningen een groot verschil. Daardoor kunnen tentamens soms worden verplaatst of wordt rekening gehouden met internationale wedstrijden en trainingskampen. Dat vraagt wel om een goede voorbereiding. 'Als je iets ruim van tevoren aangeeft, denken mensen eigenlijk altijd met je mee’, vertelt Merlijn.

Ook buiten de boot krijgen de twee veel steun. Studiegenoten delen aantekeningen wanneer trainingen of wedstrijden samenvallen met onderwijs. Docenten reageren volgens hen begripvol en ook in het ziekenhuis is inmiddels bekend dat ze topsport bedrijven.

Een belangrijke rol speelt daarnaast coach Marloes Oldenburg, die in 2024 olympisch goud won. Volgens de roeisters leert zij hen niet alleen technisch beter roeien, maar vooral hoe je mentaal toewerkt naar een groot toernooi en tegelijkertijd ruimte houdt voor ontspanning buiten de sport.

Voorlopig staat alles in het teken van de voorbereiding op Canada. Terwijl veel studentenroeiers na de zomer stoppen met trainen, gaan Colet en Merlijn juist door. Het studentenroeiseizoen mag dan voorbij zijn, voor de twee Nederlands kampioenen begint het internationale seizoen dan pas echt.