Role of tissue oxygen saturation monitoring in the perioperative phase: a tool for predicting postoperative outcomes?
De rol van het monitoren van de zuurstofverzadiging in weefsels tijdens de perioperatieve fase: een instrument voor het voorspellen van postoperatieve uitkomsten?
In perioperatieve geneeskunde wordt orgaanfunctie gepreserveerd door het nastreven van een adequate balans tussen zuurstofaanbod en -consumptie, juist omdat bekend is dat een verstoring hiervan kan leiden tot een slechte(re) postoperatieve uitkomst. Met behulp van near-infrared spectroscopie kan op lokaal niveau de adquaatheid van oxygenatie onderzocht worden. Maar, kan deze ‘monitoring’ clinici in staat stellen postoperatieve uitkomsten te voorspellen?
Een centraal thema van dit proefschrift van Dario Massari is de associatie tussen intraoperatieve zuurstofdesaturatie en postoperatieve acute nierschade, bij kinderen die een ingreep ondergaan vanwege een aangeboren hartafwijking. Dit wordt gedaan allereerst door een systematische review waarin het bestaande bewijs onderzocht wordt, en vervolgens door de presentatie van een prospectief observationele studie. In sommige studies wordt een toegenomen risico op acute nierschade gevonden bij kinderen waarin de nieroxygenatie daalt, wat over het algemeen niet gevonden wordt voor een daling in de oxygenatie van de hersenen.
De prospectieve studie, die zich richtte op patiënten met niet-cyanotische congenitale hartafwijkingen, vond geen verband tussen renale of cerebrale zuurstofdesaturatie en postoperatieve acuut nierschade. In deze studie werd de O3® Regional Oximetry gebruikt om de cerebrale en renale weefseloxygenatie te monitoren.
Het proefschrift omvat tevens een validatiestudie waarin de nauwkeurigheid van dit apparaat is onderzocht voor het monitoren van renale en somatische weefseloxygenatie bij gezonde volwassen vrijwilligers. Deze studie liet een goede overeenstemming zien tussen door O3 gemeten somatische oxygenatiewaarden en invasief bepaalde referentiewaarden, terwijl renale oxygenatiewaarden werden onderschat.
Tot slot worden de toepassingen van een vasculaire occlusietest in combinatie met near-infrared spectroscopie besproken, een methode die wordt gebruikt om lokale weefselzuurstofconsumptie en vasculaire reactiviteit te beoordelen. Deze literatuur laat slechts een beperkte associatie zien met enkele geselecteerde postoperatieve uitkomsten.