Glaucoma and functional vision
Glaucoom en functioneel zicht
In het proefschrift van Mehrdad Gazanchian is onderzocht hoe gezichtsveldverlies door glaucoom het dagelijks leven beïnvloedt. Glaucoom is een veelvoorkomende oogziekte die de oogzenuw langzaam beschadigt en leidt tot blijvend gezichtsveldverlies. Het gezichtsveld is dat deel van de omgeving dat je kunt zien terwijl je fixeert op een vast punt.
Artsen gingen lange tijd ervan uit dat wanneer één oog een blind gebied heeft in het gezichtsveld maar het andere oog dit gebied nog kan waarnemen (een zogenaamd niet-overlappend gezichtsveldverlies), de hersenen dit compenseren en het dagelijks functioneren nauwelijks wordt beïnvloed. Ons onderzoek laat zien dat deze aanname vaak onjuist is.
Wij hebben een nieuwe methode ontwikkeld om dit probleem te meten, genaamd het Differentiële Gezichtsveld. Met deze methode ontdekten we dat mensen met niet-overlappend gezichtsveldverlies vaker problemen ervaren in het dagelijks leven dan mensen zonder gezichtsveldverlies. Deze problemen zijn vooral merkbaar bij activiteiten die te maken hebben met beweging en het bewust waarnemen van de omgeving. Voorbeelden hiervan zijn lopen op oneffen terrein, het oversteken van straten en het opmerken van objecten die van opzij naderen.
Dit hebben we ook onderzocht in laboratoriumexperimenten. Zelfs wanneer het zicht met beide ogen samen normaal lijkt, verminderen deze blinde gebieden basale visuele vaardigheden. Mensen worden slechter in het waarnemen van contrast, het detecteren van beweging en het herkennen van vormen.
Om patronen van gezichtsveldverlies beter te begrijpen, analyseerden we een zeer grote dataset en identificeerden we twaalf veelvoorkomende patronen van binoculair gezichtsveldverlies (gezichtsveldverlies dat aanwezig is bij kijken met beide ogen tegelijk) bij glaucoom. Deze patronen lieten zien dat de locatie van het gezichtsveldverlies van groot belang is. Zo veroorzaakte verlies in het onderste deel van het gezichtsveld meer problemen met mobiliteit dan verlies in het bovenste deel.
Daarna onderzochten we de gangbare opvatting dat schade dicht bij het centrum van het gezichtsveld een grotere invloed heeft op de kwaliteit van leven dan schade in het perifere gezichtsveld. We ontdekten dat dit niet noodzakelijk het geval is. Wanneer het totale gezichtsveldverlies en de gezichtsscherpte worden meegenomen, dan is centrale schade niet automatisch schadelijker dan andere vormen van schade.
Tot slot bestudeerden we driedimensionale blinde zones vóór of achter het punt waarop iemand kijkt. We ontdekten dat deze blinde zones voor de meeste mensen met glaucoom geen grote problemen veroorzaken in het dagelijks leven.