Lung nodule assessment and risk stratification: performance and variability in low-dose CT screening
Beoordeling van longnodules en risicostratificatie: prestaties en variabiliteit bij CT-screening met lage dosis
Dit proefschrift van Yifei Mao evalueert hoe longnoduli worden beoordeeld en hoe risicostratificatie plaatsvindt bij baseline lage-dosis-CT (LDCT) longkankerscreening. Aandacht wordt besteed aan technische en populatiespecifieke factoren die van belang zijn voor de klinische praktijk.
Het blijkt dat technische factoren de prestaties van AI/CAD-software niet altijd op dezelfde manier beïnvloeden. Verschillen in segmentatie-algoritmen tussen leveranciers en variaties in CT plakdikte (1 tot 2 mm) hebben slechts een beperkte invloed op de volumetrische classificatie op scanniveau, wat suggereert dat de gevolgen voor besluitvorming rond CT-management gering zijn.
Binnen één AI-systeem heeft de keuze voor reconstructiekernel wel invloed op de automatische classificatie van het type longnodule. Daarom wordt een medium-soft kernel aanbevolen om consistente en reproduceerbare resultaten te garanderen. Verder blijkt de presentatie van Lung-RADS populatieafhankelijk te zijn. De meta-analyse in dit onderzoek toont aanzienlijke verschillen in diagnostische nauwkeurigheid tussen populaties met uiteenlopende risicoprofielen (hoogrisicogroepen versus algemene populatie) en verschillende geografische regio’s (Azië versus westerse landen). Dit onderstreept dat een uniforme wereldwijde toepassing van Lung-RADS niet optimaal is en dat aanpassing aan de specifieke populatie noodzakelijk is.
Ten derde blijkt het voorkomen van met maligniteit geassocieerde CT-kenmerken van longnoduli nauwelijks verschilt naar rookstatus. Dit suggereert dat rookgeschiedenis op zichzelf mogelijk geen betrouwbare voorspeller is voor maligniteitsgerelateerde beeldvormingskenmerken van noduli, vooral niet in populaties met een lage rookintensiteit. Toekomstige risicomodellen dienen daarom ook niet-rookgerelateerde risicostratificatie te integreren en het management van subsolide noduli verder te verfijnen.
Concluderend benadrukt dit proefschrift twee prioriteiten voor LDCT-screening: de systematische validatie van AI/CAD-systemen en populatiespecifieke aanpassing van managementprotocollen, om de effectiviteit van screening wereldwijd te versterken.