Trait-dependent diversification and biogeography of Canary Islands angiosperms
Diversificatie en biogeografie van bloemplanten op de Canarische eilanden
Ryan Brewer gebruikte fylogenie, morfologische kenmerken, omgevingsvariabelen, en biogeografische modellering om te onderzoeken hoe de gemeenschap van bloemplanten (angiospermen) op de Canarische eilanden verdeeld is in tijd en ruimte, en over hun fylogenie. Hiervoor heeft hij de meest complete tijd-gekalibreerde fylogenomische dataset van een archipelflora gegenereerd, gebruikmakend van 353 nucleaire genen en 166 fossiele kalibraties, die ~60% van de niet-monocotylen flora omvat. Met behulp van een dynamisch, stochastisch eilandbiogeografiemodel vond hij sterk bewijs voor kenmerk-afhankelijke diversificatie: meerjarige en eilandhoutige groepen vertonen snellere soortvorming en lagere extinctie- en kolonisatiesnelheden dan eenjarige of niet-houtige groepen. Interessant genoeg was er geen relatie tussen de leeftijd van een clade en diversiteit.
Vervolgens werd dit fylogenetisch kader toegepast om omgevingscorrelaties van vijf groeivormen te identificeren. Dat toont aan dat de niche-ruimte grotendeels overlapt, maar afgebakend wordt door temperatuur-/neerslagseizoensgebondenheid en terreinruwheid, waarbij eilandhoutigheid mogelijk een aanpassing is aan milde klimatologische seizoensgebondenheid en topografische ruwheid.
Daarnaast combineerde Brewer dit fylogenetische kader met morfologische data om een nieuw kenmerk-afhankelijk diversificatiemodel te testen dat specifiek is toegespitst op eilanden, TRAISIE (TRait-dependent Assembly of Island biota through Speciation, Immigration, and Extinction). Eerst werd TRAISIE toegepast op gesimuleerde data om de parametercondities te bepalen die nodig zijn voor een nauwkeurige schatting van evolutionaire snelheden. Vervolgens gebeurde dat voor de dataset van de Canarische eilanden en bleken er snellere diversificatiesnelheden in houtige en meerjarige groepen te zijn.
Samen leveren deze bevindingen het eerste empirische bewijs dat eilandhoutigheid diversificatie bevordert op het niveau van eilanden, koppelen ze plantenverspreiding aan topografische ruwheid, en helpen ze een algemeen kenmerkafhankelijk diversificatiemodel voor eilanden te ontwikkelen.