Scanning for sight
Verkeersdeelname als helft van gezichtsveld ontbreekt
Bij homonieme hemianopsie (HH) ontbreekt de helft van het gezichtsveld. Dat maakt dagelijkse activiteiten, zoals lopen, fietsen en oversteken, uitdagender. Eva Postuma heeft gekeken hoe mensen met HH hun ogen en hoofd gebruiken om zich toch veilig te verplaatsen. Dat gebeurde met literatuuronderzoek en testonderzoek in Virtual Reality (VR). De resultaten laten zien dat mensen met HH zich in deze testomgevingen vaak beter aanpassen dan verwacht. In virtuele verkeerssituaties konden zij net zo veilig oversteken en fietsen als mensen zonder zichtproblemen. Dit betekent dat hemianopsie niet altijd een blijvende grote beperking hoeft te zijn.
In VR kregen mensen zonder HH tijdelijk een gesimuleerde HH, zodat spontane aanpassingen aan gezichtsvelduitval konden worden onderzocht. Niet elke aanpassing werkt echter. Sommige mensen passen zich spontaan aan door bijvoorbeeld vaker naar hun blinde kant te kijken tijdens fietsen of maken kortere oogbewegingen tijdens autorijden, zonder dat zij daardoor meer verkeer waarnemen. Wat effectief is, verschilt per situatie: wat helpt bij oversteken, werkt niet altijd bij fietsen. Ook gedragsaanpassingen, zoals langzamer bewegen, kunnen een rol spelen.
Compensatietraining kan bestaan uit een wijder gebied scannen, het toepassen van passende strategieën en het afleren van ineffectieve gewoontes. Het huidige VR-systeem heeft beperkingen. Afstanden en snelheden worden anders ervaren en het gezichtsveld is kleiner dan in de echte wereld. Daardoor is VR vooral geschikt voor het oefenen van specifieke onderdelen van mobiliteit activiteiten. Met de juiste strategieën en training kunnen veel mensen met hemianopsie veilig en zelfstandig blijven deelnemen aan het verkeer.