Phenotypic and genetic differences of migratory landbirds in East-Central Asian flyways
Fenotypische en genetische verschillen bij trekvogels in de vliegroutes van Oost- en Centraal-Azië
Deze dissertatie van Tianhao Zhao onderzoekt de ecologie en evolutie van migratie bij Aziatische landvogels langs de Oost- tot Centraal-Aziatische trekcorridors, met een focus op het Qinghai-Tibet-plateau (QTP) als potentiële geografische barrière. Met behulp van individuele tracking en genomische resequencing worden twee taxa, Calliope en Saxicola, bestudeerd om belangrijke kennishiaten in de migratie-ecologie van Aziatische vogels te verkleinen.
Tracking van roodkeelnachtegaal (Calliope calliope) uit Qinghai toonde een lusvormig migratiepatroon aan, waarbij de najaarsroute langs de oostzijde van het QTP liep en de voorjaarsroute meer direct was. De migratiesnelheid lag hoger in het voorjaar, als gevolg van kortere verblijven op tussenstops, terwijl de vlieghoogte consistent bleef tussen de seizoenen. Beperkte gegevens uit andere populaties wijzen op vergelijkbare omweg-routes, maar bredere vergelijkingen waren beperkt.
Daarentegen vertoonden Aziatische stonechat (Saxicola spp.) meer variatie in migratiestrategieën. Een migratiescheiding tussen Aziatische roodborsttapuit en Stejnegers roodborsttapuit werd bevestigd, met aanwijzingen voor een intermediaire route die het QTP kruist. Aziatische roodborsttapuit, ondersoort przewalskii (Tibetan stonechat) vertoonden een lusvormige migratie over het QTP, inclusief vluchten over de Himalaya. Genomische analyses toonden een sterke differentiatie van Tibetan stonechats en uitgebreide hybridisatie binnen de migratiescheiding tussen Siberian en Amur stonechats, hoewel verbanden tussen genotype en migratieroute nog onduidelijk blijven.
De timing van migratie varieerde tussen populaties en hing samen met omgevingsfactoren zoals daglengte en de vegetatiefenologie van het broedhabitat. Opvallend is dat populaties uit Qinghai een afwijkend fenologisch patroon vertoonden, mogelijk gerelateerd aan hun migratieroutes en evolutionaire divergentie.Op mondiale schaal identificeerde populatiegenomica van het stonechat-complex vier duidelijk onderscheiden clades en wees op herhaalde evolutie van migratie en hooglandadaptatie.
De dataset vormt een basis voor de ontwikkeling van een Genoscape-benadering en voor genotype-fenotype associatiestudies.Met een uitbreiding vanuit een beschermingsperspectief op antropogene bedreigingen onderstreept deze dissertatie aanzienlijke kennislacunes in de Aziatische trekcorridors en benadrukt zij de noodzaak van uitgebreide dataverzameling en internationale samenwerking.