Rate control in atrial fibrillation
Rate-control bij atriumfibrilleren
Dit proefschrift toont aan dat hoge ventriculaire hartfrequenties tijdens atriumfibrilleren (AF) frequent voorkomen, met name bij patiënten met paroxysmaal AF. Continue hartfrequentiemonitoring met behulp van implanteerbare looprecorders liet zien dat veel patiënten met paroxysmaal AF gedurende een groot deel van hun AF-episoden hartfrequenties hadden boven de door de richtlijnen aanbevolen grens van 110 slagen per minuut. Belangrijk is dat de rate control-therapie slechts bij een minderheid van deze patiënten werd aangepast, wat de praktische uitdagingen benadrukt bij het bereiken van adequate rate control, met name vanwege het risico op bradycardie tijdens sinusritme.
Bij patiënten met nieuw-ontstaan AF presenteerde meer dan een derde zich met hartfrequenties boven de 110 slagen per minuut. Deze patiënten rapporteerden ernstigere AF-gerelateerde symptomen. Vroege ritmecontrole leidde niet tot een significante vermindering van symptomen ten opzichte van gebruikelijke zorg, wat suggereert dat de hartfrequentie tijdens AF een belangrijke determinant is van de symptoomlast.
Meta-analyses van rate control-medicatie toonden aan dat non-dihydropyridine calciumkanaalblokkers en bètablokkers vergelijkbaar effectief zijn in het verlagen van de hartfrequentie tijdens AF. In de retrospectieve analyses die in dit proefschrift werden uitgevoerd, waren calciumkanaalblokkers echter geassocieerd met een significant lagere incidentie van bradycardie tijdens sinusritme. Daarnaast vertoonden patiënten behandeld met calciumkanaalblokkers aanwijzingen voor minder AF-progressie, een betere inspanningstolerantie en hogere maximale hartfrequenties tijdens fysieke inspanning.
Samenvattend laat dit proefschrift zien dat rate control bij paroxysmaal AF vaak suboptimaal is en dat de keuze van rate control-medicatie klinisch relevante implicaties kan hebben, wat pleit voor een meer geïndividualiseerde benadering van de behandeling van AF.
Bart de Jong voerde zijn onderzoek uit bij het Engineering and Technology institute Groningen (ENTEG). Hij vervolgt zijn loopbaan als Process Engineer bij DNV.