Practical relevance of frailty assessment in hospitalized older adults
Praktische relevantie van kwetsbaarheidsbeoordeling bij gehospitaliseerde ouderen
Wanneer oudere mensen in het ziekenhuis komen, wordt beoordeeld hoe kwetsbaar ze zijn. Kwetsbaarheid betekent dat iemand minder goed herstelt van ziekte, stress of andere ingrijpende gebeurtenissen. Dit komt vaker voor bij ouderen. Een kwetsbare oudere loopt meer risico op problemen tijdens een opname, zoals complicaties, verwardheid, overlijden of een langer verblijf in het ziekenhuis of in een zorginstelling.
Om dit risico in te schatten, gebruiken zorgverleners screeningsinstrumenten, zoals vragenlijsten of tests voor spierkracht. Als iemand kwetsbaar lijkt, kan een specialist in de zorg voor ouderen een uitgebreider onderzoek doen om te bepalen of er echt sprake is van kwetsbaarheid, en op welke gebieden. Kwetsbaarheid gaat namelijk niet alleen over lichamelijke gezondheid, maar ook over geheugen, stemming, voeding, beweging en sociale steun. Hoe meer van deze onderdelen uit balans zijn, hoe kwetsbaarder iemand is.
Er bestaan veel verschillende screeningsinstrumenten, maar het is niet altijd duidelijk welke het beste werkt, of ze goed worden toegepast, en of ze iets opleveren voor patiënt en zorgverlener. In dit proefschrift van Marian Winters zijn meerdere onderzoeken gedaan om hier antwoord op te geven.
De meerwaarde van kwetsbaarheidsscreening en vervolgonderzoek blijkt in de praktijk beperkt. De juiste vragen werden niet altijd gesteld en het proces verliep vaak niet optimaal. Verbeteringen zijn nodig. Het belangrijkste hierbij is dat we de patiënt écht leren kennen. Niet alleen via scores, maar ook door te luisteren naar de patiënt en de beoordeling van de verschillende artsen en verpleegkundigen. Zo ontstaat een compleet beeld, waarmee samen gekozen kan worden voor een passende behandeling.