Pharmacological optimization of ex vivo lung and kidney perfusion
Farmacologische optimalisatie van ex vivo long- en nierperfusie
Transplantatie is de meest effectieve behandeling voor eindstadium orgaanfalen, maar een wereldwijd tekort aan donor organen dwingt teams steeds vaker gebruik te maken van marginale organen. Deze organen zijn bijzonder kwetsbaar voor ischemie-reperfusieschade (IRI), een pathofysiologisch proces waarbij mitochondriale dysfunctie, endotheelschade, reactieve zuurstofsoorten (ROS), opening van de mitochondriale permeabiliteitstransitieporie (mPTP) en inflammatoire cascades een centrale rol spelen. Statische koude bewaring (SCS), de huidige standaard, beperkt IRI niet actief, wat de interesse in normotherme machinale perfusie (NMP) heeft aangewakkerd. NMP biedt een fysiologisch platform voor preservatie, real-time beoordeling en gerichte farmacologische interventie.
Dit proefschrift Shuqi Yang onderzoekt de hypothese dat farmacologische interventies gericht op kernmechanismen van IRI de orgaankwaliteit tijdens NMP kunnen verbeteren. Twee strategieën werden bestudeerd: sevofluraan, een dampvormig anestheticum met pleiotrope beschermende effecten op endotheel, inflammatoire pathways en cellulaire homeostase; en MitoQ, een mitochondriaal gericht antioxidant dat oxidatieve stress vermindert en mitochondriale functie behoudt.
De studies onderzochten technische haalbaarheid, dosis-responsrelaties en orgaanspecifieke effecten van sevofluraan tijdens long- en nierperfusie, en de veiligheid en effectiviteit van MitoQ tijdens normotherme nierperfusie. De resultaten toonden duidelijke orgaanspecifieke verschillen: sevofluraan vertoonde concentratieafhankelijke effecten bij EVLP, waarbij lage concentraties anti-inflammatoire en endotheelbeschermende effecten hadden en hogere concentraties longfunctie optimaliseerden. Bij nierperfusie waren de effecten van beide middelen beperkter en complexer. Deze bevindingen benadrukken dat therapeutische vensters niet zonder meer tussen organen kunnen worden geëxtrapoleerd, en dat gevalideerde uitkomstmaten essentieel zijn voor succesvolle klinische vertaling.