Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Chili con carne / Tonko Ufkes

Tot de KEI-week had ik er nog nooit van gehoord maar na die week at ik het geregeld. Jarenlang maakte ik het zelf of at het bij huisgenoten, studiegenoten, vrienden en vriendinnen: Chili con carne.

Vroeger thuis maakte mijn moeder vooral in de winter wel eens bruine bonen klaar, met uitgebakken spekjes en met mosterd en piccalilly er over. Maar in niets leek dat op deze echte studentenhap en bovendien was Chili con carne makkelijk en snel te maken en bovendien goedkoop! Tijdens mijn hele studietijd stonden de blikken met bruine bonen en die met ananas in mijn voorraadkast. Startklaar.

Afgelopen week was mijn vrouw een paar dagen weg en rommelde ik ‘s avonds wat in de keuken. Nu hoefden geen uitgebreide menu’s bereid te worden maar makkelijke dingen voor mij alleen. En ineens dacht ik weer aan de onovertroffen Chili con carne: makkelijk en snel te maken en bovendien goedkoop! Eigenlijk wist ik niet eens meer hoe het smaakte maar de rest wist ik nog goed. Gauw fietste ik naar de winkel om gehakt, bruine bonen, ananas, paprika enz. en toen alles in de pan zat, kwam natuurlijk de rest: De tafel klaarmaken met slechts één bord en één lepel, de krant daarnaast, een pilsje en passende muziek. Toen draaide ik altijd Supertramp of Santana, maar mijn platen en platenspeler waren al lang verleden tijd. Onder het eten vond ik Supertramp én Santana terug op de laptop in de ‘Spotify’ bestanden, de krant kreeg ik helemaal uit en na het eerste pilsje ging ook de tweede er prima in. De yoghurt kon wel in hetzelfde bord, dan kon ik - net als vroeger - de afwas nog een dag uitstellen. Het was een heerlijke avond.

Pas nu bedenk ik me, Chili con carne, hoe smaakte dat eigenlijk ook al weer?

Tonko Ufkes (1958) / geschiedenis 1984

(thema: de studentenhap)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20