The evolving role and diagnostic yield of extramural venous invasion in esophageal cancer
De evoluerende rol en diagnostische opbrengst van extramurale veneuze invasie bij slokdarmkanker
Slokdarmkanker (EC) is een agressieve tumor met hoge recidiefpercentages, ondanks in opzet curatieve resecties en multimodale behandelingen. Tumorcellen in grote bloedvaten buiten de darmspierlaag (EMVI) voorspellen een slechtere uitkomst bij dikkedarmkanker, maar het belang hiervan bij EC is nog niet goed onderzocht. De systematische detectie, biologische kenmerken en behandelrespons van de darmspierlaag bij slokdarmkanker wordt in dit proefschrift van Lin Zhen geëvalueerd.
Vanwege structurele verschillen in grote bloedvaren zouden specifieke kleuringstechnieken de EMVI-detectie kunnen verbeteren. Elastische kleuring van de buitenste wand bleek de meest nauwkeurige en reproduceerbare methode ten opzichte van immunohistochemische markers als ERG, laminine en α‑smooth muscle actin. EMVI werd vastgesteld in een derde van de alleen chirurgisch verwijderde lokaal gevorderde plaveiselcelcarcinomen van de slokdarm (ESCC). EMVI is een onafhankelijke voorspeller van een slechte ziektevrije en algehele overleving, vooral bij patiënten zonder lymfekliermetastasen.
Biologische analyse van intravasculaire tumorcellen toonde een consistente expressie van het hypoxie geïnduceerd eiwit carbonic anhydrase IX (CAIX) in zowel primaire tumoren als EMVI‑weefsel. CAIX‑expressie binnen EMVI-weefsel was geassocieerd met een slechtere algehele overleving bij patiënten met lymfekliermetastasen, refererend aan de rol voor hypoxie‑gedreven mechanismen in vasculaire verspreiding en op CAIX als mogelijke therapeutische target.
Neoadjuvante chemoradiotherapie (nCRT) leidt tot een lagere EMVI‑prevalentie dan na chirurgie alleen, duidend op het effect van nCRT op vasculaire invasie. Na nCRT bleek de combinatie van EMVI en lymfekliermetastasen een onafhankelijke voorspeller van slechte overleving.
Concluderend is EMVI een klinisch relevante histopathologische bevinding, resulterend in betere risicostratificatie en mogelijke gepersonaliseerde behandelstrategieën.