The implantable cardioverter-defibrillator as management of ventricular arrhythmias
De implanteerbare cardioverter-defibrillator als behandeling van ventriculaire ritmestoornissen: het beoordelen van voordeel en schade
De implanteerbare cardioverter-defibrillator (ICD) vormt een belangrijk onderdeel van de zorg voor patiënten met een risico op mogelijk levensbedreigende ritmestoornissen, vanwege het vermogen om het normale hartritme te herstellen door het afleveren van therapieën zoals shocks. ICD zorg wordt steeds meer geïndividualiseerd en gepersonaliseerd. Het doel van het onderzoek van Alwin Noordman was het bepalen van prognostische uitkomsten van patiënten met een ICD in de dagelijkse praktijk en inzichten opdoen aangaande welke patiënten het meest profiteren van een ICD.
We vonden dat niet alle patiënten een gelijk risico hadden op zogenoemde terechte ICD therapieën, gegeven voor mogelijk levensbedreigende ritmestoornissen. Mannen, patiënten met een duidelijke oorzaak van hun ritmestoornis, en patiënten met een groter en minder homogeen litteken bij degenen met een eerder infarct hadden een hoger risico op terechte ICD therapie. Patiënten met een onduidelijke oorzaak hadden een hoger risico op shocks gegeven in afwezigheid van mogelijk levensbedreigende ritmestoornissen, onterecht afgegeven.
Tevens vonden we dat ICD therapieën niet altijd nodig waren, hoewel ze terecht waren. Om onnodige en onterechte therapieën tegen te gaan, bedachten we een nieuwe mobiele applicatie, waarmee patiënten onnodige en onterechte ICD therapieën kunnen afwenden door op een knop te drukken als ze nog bij bewustzijn zijn.
Tenslotte onderzochten we de rol van beeldvorming bij ablatie van mogelijk levensbedreigende ritmestoornissen. We vonden dat CT en informatie over de elektrische eigenschappen van het hart mogelijk helpen bij de identificatie van belangrijke regio’s in het hart en daarmee helpen het risico op ritmestoornissen en dus ICD therapieën te verminderen.