Forage quality and resource partitioning of herbivores across a protected area and rangelands
Waar wilde dieren en vee samenkomen: biodiversiteit in Serengeti–Mara-rangelands
Het behoud van biodiversiteit is een van de meest urgente uitdagingen waar de mensheid voor staat. Hoewel beschermde gebieden centraal staan in natuurbeschermingsstrategieën, slagen zij er vaak niet in om de volledige ruimtelijke dynamiek van ecosystemen of de verplaatsingen van wilde dierpopulaties te omvatten. Veel soorten zijn daarom afhankelijk van omliggende multifunctionele landschappen. Rangelands—uitgestrekt beheerde ecosystemen die worden gedomineerd door grassen, kruiden en struiken—beslaan enorme delen van de aarde en ondersteunen zowel wilde dieren als het levensonderhoud van pastoralisten. Inzicht in ecologische processen op het grensvlak tussen beschermde gebieden en pastorale gronden is daarom cruciaal voor het behoud van biodiversiteit en het in stand houden van menselijke bestaansmiddelen.
Met dit proefschrift onderzoekt Yuhong Li hoe grootschalige milieugradiënten en landgebruik de beschikbaarheid van voedselbronnen, vegetatiediversiteit en het hulpbronnengebruik van herbivoren beïnvloeden in het Greater Serengeti–Mara-ecosysteem in het noorden van Tanzania. Ten eerste laat het zien dat ruimtelijke variatie in de beschikbaarheid van voedingsstoffen in planten voortkomt uit zowel verschillen tussen soorten als variatie binnen soorten, waarbij hun relatieve belang per voedingsstof verschilt. Deze patronen kunnen bepalen hoe herbivoren hulpbronnen verdelen in de ruimte en tussen plantensoorten. Ten tweede tonen vergelijkingen tussen beschermde gebieden en aangrenzende rangelands aan dat begrazing door vee vuur kan vervangen als de dominante consument van grasbiomassa en natuurlijke milieugradiënten kan overheersen, wat leidt tot meer homogene maar voedingsrijke voedsel-landschappen. Ten derde verhoogt begrazing door vee de lokale plantendiversiteit terwijl verschillen in soortensamenstelling tussen locaties afnemen, hoewel pastorale gronden onderscheidende plantengemeenschappen behouden. Ten slotte verandert begrazing door vee het dieet en de samenlevingspatronen van herbivoren door hulpbronnen voor grazers te verminderen, terwijl sommige niet-grazer soorten juist worden gefaciliteerd.
Gezamenlijk onderstrepen deze bevindingen dat rangelands niet slechts bufferzones zijn, maar een belangrijke rol kunnen spelen in het behoud van biodiversiteit in door mensen gedomineerde landschappen.