The right ventricle in abnormal loading conditions
De rechterventrikel onder abnormale belasting
De rechterhartkamer (RV) verschilt fundamenteel van de linkerhartkamer (LV) in bouw en functie. Waar de RV vroeger als passieve pomp werd gezien, wordt nu erkend dat de RV een cruciale rol speelt bij hartfalen (HF), pulmonale hypertensie en aangeboren hartafwijkingen zoals transpositie van de grote vaten (TGA).
Deze dissertatie van Sina Ansari Ramandi onderzoekt RV-disfunctie in twee contexten: (1) bij linkszijdig hartfalen (subpulmonaal functionerende RV) en (2) bij TGA (systemische RV, sRV). In nieuw-gediagnosticeerd HF was RV-disfunctie veelvoorkomend (38,6%) en geassocieerd met ongunstige prognose; verbetering na optimale medicamenteuze therapie, met name ACE-remmers of ARB’s, ging samen met betere klinische uitkomsten. Een systematische review bij TGA-patiënten met sRV toonde verhoogde sterfte- en hospitalisatierisico’s, voorspeld door verminderde RV/LV-functie en verhoogd NT-proBNP. In een multicentercohort ontwikkelde 25% van de sRV-patiënten HF-gerelateerde hospitalisaties; een nieuw ontwikkelde risicoscore identificeerde hoogrisicopatiënten. Bioactief adrenomedulline (bio-ADM) bleek geassocieerd met congestie en HF-events.
Patiënten met sRV rapporteerden lagere kwaliteit van leven (QoL), beïnvloed door ventriculaire disfunctie en psychosociale factoren. Een casus illustreerde de technische haalbaarheid van VAD-implantatie bij eindstadium sRV-falen.
Deze bevindingen onderstrepen het belang van regelmatige RV/LV-evaluatie, gepersonaliseerde risicostratificatie en integratie van biomarkers in de klinische besluitvorming, evenals aandacht voor QoL en psychosociale ondersteuning. Toekomstig onderzoek dient hoogrisicogroepen te identificeren voor gerichte interventies, etnische en geografische verschillen in QoL te analyseren, en langetermijnstudies uit te voeren om de effecten van therapieën op zowel cardiale als psychosociale uitkomsten te evalueren.