Governance legitimacy in the oligarchized settings: the case of Bulgaria
Hoe hedendaagse democratieën de politieke legitimiteit construerenDe zorgen over een crisis van democratische legitimiteit groeien sinds het afgelopen decennium uit tot een centraal thema binnen de politicologische literatuur. Deze zorgen brengt men vaak in verband met de opkomst van populisme, veranderingen in governance en een afnemend vertrouwen in politieke instituties. Klara Kosová draagt met haar promotie bij aan deze debatten door onderzoek te doen naar hoe de hedendaagse democratieën de politieke legitimiteit construeren. Kosová vat legitimiteit daarbij op als een relationeel, subjectief en procesmatig fenomeen dat voortdurend tot stand komt via praktijken van legitimering en delegitimering. In haar proefschrift betoogt Kosová dat deze processen verankerd zijn in de sociale praktijk van storytelling, waarbij narratieven collectieve interpretaties van de politieke werkelijkheid structureren. Bijzondere aandacht gaat uit naar de rol van metaforen in het versterken van bepaalde interpretaties en het bepalen van de dominantie van specifieke narratieven.Kosová analyseert in haar proefschrift de sociaal-politieke situatie in Bulgarije tijdens de protesten van 2020 – 2021, met een focus op de berichtgeving in de reguliere nieuwsmedia. Op basis van een kwalitatief-kwantitatieve analyse laat ze zien dat percepties van (il)legitimiteit van governance wijdverspreid zijn en zich niet beperken tot specifieke regeringen, maar betrekking hebben op de politiek als geheel. Drie onderling samenhangende narratieven — geschonden democratie, crisis en achterstelling — structureerden deze delegitimering, waarbij democratische principes fungeerden als het primaire normatieve referentiekader. Kosová toont verder aan dat de illegitimiteit van governance werd geconfigureerd door regimes van multidirectionele, agonistische en afwijzende metaforen. Deze metaforen waren gebaseerd op een confronterende en polariserende logica, die ‘wij versus zij’-tegenstellingen activeerde en percepties van onzekerheid en angst opriep. In het geheel laat het proefschrift zien dat legitimiteitscrises niet louter het resultaat zijn van institutioneel falen of gebrekkige argumentatie, maar voortkomen uit overlappende narratieve en metaforische structuren die vormgeven aan de wijze waarop politiek in de publieke sfeer wordt waargenomen en beoordeeld.