Oncogenic variants guiding treatment in thoracic malignancies
Oncogene varianten relevant voor het bepalen van de meest optimale behandeling van thoracale maligniteiten
De ontwikkeling van doelgerichte therapie heeft de behandeling van kankerpatiënten ingrijpend veranderd, met betere behandelresultaten en minder bijwerkingen. Deze ontwikkeling werd mogelijk gemaakt door implementatie van moleculaire analyses in de routine diagnostiek. Via deze analyses worden genen onderzocht om vervolgens patiënten te kunnen selecteren voor doelgerichte therapie, maar ook om behandelrespons te kunnen monitoren. In een research setting faciliteren deze methodes de identificatie van resistentiemechanismen. Meng had als doel van haar onderzoek diagnostische methoden te verbeteren, resistentiemechanismen tegen doelgerichte therapie te onderzoeken en prognostische waarde van biomarkers bij niet-kleincellige longkanker (NSCLC) en slokdarm plaveiselcelcarcinoom (ESCC) te testen. Ze heeft een goede effectiviteit laten zien van een nieuwe RNA-gebaseerde test waarmee meerdere therapeutische varianten gelijktijdig aangetoond kunnen worden. Op basis van deze resultaten kan de test in de klinische praktijk op tumorbiopten worden geïmplementeerd. Dezelfde test liet zien dat in RNA, geïsoleerd uit bloedplaatjes van NSCLC-patiënten, te weinig tumor afgeleide mRNA-moleculen aanwezig waren om te kunnen dienen als een diagnostische tool. Resultaten van circulerende tumor-DNA gebaseerde analyses bij ESCC-patiënten met een laag ziektestadium lieten wel een goede associatie zien met ziekteactiviteit. Deze aanpak zou gebruikt kunnen worden om het verloop van de ziekte te volgen.
Meng heeft verder aangetoond dat hoge EGFR-kopie aantallen, bepaald op basis van amplicon gebaseerde NGS-gegevens, een slechtere algehele overleving voorspellen bij EGFR-gemuteerde patiënten die werden behandeld met eerstelijns EGFR-TKI, met name bij patiënten die een T790M-resistentie mutatie ontwikkelden. Om resistentiemechanismen te onderzoeken in BRAF p.(V600E) gemuteerde patiënten die werden behandeld met BRAF/MEK-remmers, analyseerde ze de aanwezigheid van gelijktijdige mutaties van genen in de PI3K- of MAPK-signaleringroutes. De overleving bij patiënten met of zonder gelijktijdige mutaties liet geen verschil zien.
Ten slotte beschreef Meng de behandelingsrespons van twee EGFR-TKI behandelde patiënten die een BRAF p.(V600E)-resistentiemutatie ontwikkelden. Gecombineerde behandeling met BRAF/MEK-remmers en de EGFR-TKI osimertinib liet veelbelovende resultaten zien, ook in aanvullende gevallen die in de literatuur zijn beschreven.
CV Pei Meng Pei Meng (1990) studeerde Geneeskunde aan de Hubei University of Chinese Medicine, China. Haar promotieonderzoek vond plaats bij de afdeling Moleculaire Pathologie van de Shantou University Medical College, China, en bij de afdeling Pathologie van het Universitair Medisch Centrum Groningen. De titel van haar proefschrift luidt: Oncogenic variants guiding treatment in thoracic malignancies.