Aangrenzende kleuren - Dr. Sander Brouwer

Van de lezing wordt een (zaal)opname gemaakt. Deze zal na de lezing op de site van Spraakmakende Boeken worden geplaatst. 

In Jakub Małecki’s proza, in Aangrenzende Kleuren 2024), maar ook al al in Roest (2020) en Saturnin (2022), is wat een mensenleven constitueert niet zijn gesloten ik, maar waar hij staat in een web van aan elkaar grenzende levens. Ook de niet-lineariteit en de rol van het toeval is bij hem alomtegenwoordig en bewust. Dat zou ook te maken kunnen hebben met iets specifieks van de Poolse literatuur. Volgens de Poolse Nobelprijswinnares Olga Tokarczuk is kenmerkend voor de Midden-Europese perceptie van het historische proces dat het “niet een schakelketting is, maar het zit vol gaten en discontinuïteit, het is een chaotische stroom waarin oorzaken niet noodzakelijk gevolgen hebben.” In de literatuur heeft dat tot gevolg dat “de vertelling uit elkaar is getrokken, niet lineair is, en overkomt als een soort paradox.” In Roest en Saturnin gaat het vooral over de verwevenheid van levens van verschillende generaties, waarbij de trauma’s van de oudere generatie overvloeien in die van de jongere. In Aangrenzende Kleuren staat vooral de lotsverbondenheid van de bewoners van een dorp (Małecki’s geboortedorp) centraal, die tot dramatische gebeurtenissen leidt. De vertelling daarover is doordrenkt van reflectie over de status van woorden, verhalen, bewustzijn, en de grens tussen leven en dood.