Skip to ContentSkip to Navigation
About us Faculty of Behavioural and Social Sciences

Hoe eerste-generatiestudent Dennis Wiersma minister werd

12 oktober 2022

Alumnus Dennis Wiersma (1986) bewijst het: je kunt aan ongunstige omstandigheden ontsnappen. Als ‘stapelaar’ weet hij als eerste in zijn familie op te klimmen tot de universiteit. Inmiddels is hij minister van Primair en Voortgezet Onderwijs. Zijn levensmotto: “Als je vindt dat iets niet goed gaat, moet je het zelf proberen beter te maken.”

Dennis Wiersma
FOTO ANP / Robin Utrecht

Van kinds af aan was hij al gefascineerd door hoe de samenleving functioneert, vertelt Dennis Wiersma vanuit de auto. Hij komt net uit een overleg en is op weg naar een Kamerdebat over de voorjaarsnota. Tussen de bedrijven door bellen we om samen terug te blikken op zijn studententijd in Groningen. Ondanks zijn drukke agenda komt Wiersma allesbehalve gehaast over, hij is vriendelijk en neemt de tijd. Die vroege interesse in de samenleving heeft waarschijnlijk ook wel met zijn gezinssituatie te maken, vervolgt hij het gesprek. Wiersma groeit als kind van gescheiden ouders namelijk op bij zijn moeder die langdurig arbeidsongeschikt was. Hierdoor denkt hij al op jonge leeftijd veel na over de vraag hoe mensen − ook als de omstandigheden niet helemaal meezitten − de kans kunnen krijgen om te groeien.

Professioneel terraszitter

Wiersma is wat je noemt een stapelaar: achtereenvolgens rondt hij de mavo, havo en lerarenopleiding geschiedenis af. Daarna besluit hij in 2005 zijn nieuwsgierigheid te volgen in hoe de samenleving werkt en schrijft hij zich in voor de studie sociologie. Daar leert hij kritisch denken en “instant reflecteren” op wat hij ziet, vaardigheden die hij naar eigen zeggen nog elke dag dankbaar benut. “Een van de dingen die ik heel leuk vind, is mensen kijken en na te denken over hoe we samenleven. Sociologie leert je eigenlijk ook een beetje ‘professioneel op een terrasje zitten’ en die kennis helpt mij nu om beter beleid te maken. Ik ben nog steeds heel blij dat ik dat geleerd heb: zitten, kijken en bestuderen hoe mensen op elkaar en hun omgeving reageren en dat ook omzetten in acties.”

Verlegen

Als zogeheten eerste-generatiestudent − de eerste persoon in een familie die naar de universiteit gaat − was het best spannend om te gaan studeren, herinnert Wiersma zich. Omdat hij niet goed weet wat hem op de universiteit te wachten staat, kiest hij voor een studie in Groningen. Dat vindt hij een leuke stad, en, misschien nog wel belangrijker, dan woont hij niet al te ver bij zijn familie in Friesland vandaan. “Ik was een beetje verlegen en onbekend met alles wat studeren is. Achteraf gezien denk ik: had ik niet gewoon lid van een studentenvereniging kunnen worden? Maar dat was simpelweg nooit in me opgekomen. Ik wist niet goed wat studeren was en moest dat echt een beetje voor mezelf uitvinden”.

Hoge verwachtingen

Gelukkig duurt het niet lang voor Wiersma zijn draai vindt. Sterker nog, al snel ontpopt hij zich tot een betrokken én kritische student die zich inspant om het onderwijs beter te maken. “Tijdens mijn studie sociologie was ik vooral in het begin best wel kritisch. Dat komt omdat ik hele hoge verwachtingen had. Ik ben me er toen tegenaan gaan bemoeien in de Faculteitsraad, opleidingscommissie en als student-lid in het Faculteitsbestuur. En daarna werd ik bestuurslid van de Landelijk Studentenvakbond en voorzitter van FNV Jong”. Nu hij minister van Primair en Voortgezet Onderwijs is, is Wiersma’s missie om aan de slag te gaan met “de piepende en krakende fundamenten” van het onderwijs.

Dennis Wiersma

VVD

Al in 2006, nog tijdens zijn studententijd, wordt Wiersma − gedreven door zijn motto “als je vindt dat iets niet goed gaat, moet je het zelf proberen beter te maken” − lid van de VVD. Hoewel hij niet meteen vanaf het begin af aan heel actief lid is, zit hij inmiddels namens die partij als minister in het kabinet Rutte IV. Hoe kijkt Wiersma aan tegen mensen die zich niet zo positief over zijn vakgebied sociologie uitlaten? Even blijft het stil aan de andere kant van de lijn. “Ja, dat vind ik wel lastig”, lacht hij aarzelend. “Dat zijn mensen die er niet zoveel mee hebben. Als je niet veel met een discipline op hebt, dan ben je er meestal ook niet heel positief over. Het is denk ik een beetje ‘onbekend maakt onbemind’. Maar zelf gebruik ik de dingen die ik bij sociologie geleerd heb stiekem nog iedere dag”

Serieuze student

Was er naast al die extracurriculaire activiteiten nog wel tijd om ook van het studentenleven te genieten? Om tot in de vroege uurtjes uit te gaan in de Poelestraat of om op een zonnige dag met vrienden te relaxen in het Noorderplantsoen? “Nou, achteraf gezien had ik dat wel wat meer willen doen”, geeft Wiersma toe. “Ik was een heel serieuze student. Daar heb ik veel aan gehad want het heeft me ver gebracht. Maar als ik er nu aan terugdenk had ik eigenlijk er wel wat meer lol uit willen halen, wat meer die student willen zijn die zich kan overgeven aan alle leuke dingen.”

Noorden is thuiskomen

Inmiddels heeft Wiersma Stad alweer een tijdje achter zich gelaten. Na zijn bachelor sociologie verhuist hij naar Utrecht om daar bestuurs- en organisatiewetenschappen te studeren. Maar het Noorden heeft nog altijd een speciaal plekje in zijn hart. “Als je in het Noorden aankomt dan is het altijd meteen heel fijn eigenlijk. Ik voel dan een soort van rust over me heen komen, een gevoel van thuiskomen”, vertelt hij met licht melancholische ondertoon. Wiersma is dan ook nog regelmatig in Groningen te vinden. “Als ik een reden heb om daar iets te bezoeken, zeg ik altijd meteen ja”. Dat geldt ook voor zijn geboortestreek Friesland. “Het gaat nu niet vanwege mijn werk en gezin, maar ik kan me zomaar voorstellen dat we daar ooit nog naar terugkeren. Ik heb mijn gezin volgens mij inmiddels wel zo ver dat ze het daar ook heel leuk vinden”.

Dit artikel werd eerder geplaatst in de oktobereditie van alumni magazine Broerstraat 5.

Laatst gewijzigd:12 oktober 2022 12:53

Meer nieuws