Towards collaborative practice in hospital care
Naar samenwerking in de ziekenhuiszorg
De zorg verandert. Mensen verblijven steeds korter in het ziekenhuis, waardoor een goede afstemming tussen ziekenhuis en thuissituatie steeds belangrijker wordt. Familieleden van een patiënt spelen gedurende het hele ziekteproces een belangrijke rol en beschikken over waardevolle kennis en ervaringen. Toch worden zij tijdens een ziekenhuisopname nog vaak vooral gezien als bezoek. Hierdoor blijven hun perspectief en kennis onvoldoende benut, blijven zij niet altijd optimaal betrokken bij het zorg- en ziekteproces en zijn zij daardoor niet altijd goed voorbereid op de periode na ontslag.
Dit proefschrift van Josien Woldring laat zien dat goede ziekenhuiszorg niet alleen draait om de relatie tussen patiënt en zorgprofessional, maar om de samenwerking tussen patiënt, familieleden en zorgprofessionals. Deze vorm van samenwerken, collaborative practice, is gebaseerd op een gelijkwaardig partnerschap waarin ieder vanuit zijn eigen rol bijdraagt aan passende zorg. Familieleden willen daarbij betrokken blijven, maar niet vanzelfsprekend zorgtaken overnemen.
Duurzame samenwerking begint met erkenning. Familieleden willen niet alleen erkend worden als naaste, maar ook als partner in de zorg. Vanuit die erkenning ontstaat ruimte voor afstemming: open gesprekken over verwachtingen, rollen, mogelijkheden en grenzen van patiënt, familieleden en zorgprofessionals. Pas wanneer deze afstemming plaatsvindt, kan daadwerkelijk sprake zijn van samenwerking, waarbij ieders kennis, ervaringen en mogelijkheden optimaal worden benut.
Toekomstbestendige ziekenhuiszorg vraagt om een verschuiving van patiëntgerichte naar systeemgerichte zorg. Dat vraagt niet alleen om zorgprofessionals die worden opgeleid om samen te werken met patiënt en families, maar ook om organisaties die familiebetrokkenheid structureel ondersteunen en verankeren in de dagelijkse praktijk.