Polyneuropathy in kidney transplant recipients
Polyneuropathie bij ontvangers van een niertransplantaat
Door verbeteringen in de niertransplantatie leven patiënten steeds langer met een goed functionerende donornier. Hierdoor wordt het ook steeds belangrijker om aandacht te hebben voor gezondheidsproblemen die op de lange termijn kunnen ontstaan. Een van deze problemen is polyneuropathie: schade aan de zenuwen, die bijvoorbeeld kan leiden tot pijn, tintelingen, een doof gevoel, spierzwakte en problemen met lopen en balans.
In dit proefschrift van Svea Nolte is onderzocht hoe polyneuropathie bij niertransplantatiepatiënten beter kan worden herkend en vastgesteld. Er zijn nieuwe referentiewaarden voor het meten van de vibratiezin ontwikkeld en klinische screeningsmethoden onderzocht waarmee polyneuropathie op een betrouwbare en praktische manier kan worden opgespoord.
Uit het onderzoek bleek dat polyneuropathie veel voorkomt na niertransplantatie, maar vaak niet wordt herkend. Meer dan de helft van de onderzochte patiënten had een vorm van polyneuropathie waarbij de dikke zenuwvezels waren aangedaan, terwijl slechts een klein deel eerder deze diagnose had gekregen. Polyneuropathie kwam vaker voor bij oudere patiënten, mannen en patiënten met diabetes of hogere ureumwaarden.
Daarnaast is tacrolimus onderzocht, een belangrijk medicijn dat afstoting van de donornier voorkomt. De resultaten suggereren dat metingen van tacrolimus in plasma mogelijk beter samenhangen met bijwerkingen en een verminderde kwaliteit van leven dan de huidige metingen in volbloed.
Ten slotte waren meer klachten van polyneuropathie gerelateerd aan een lagere lichamelijke kwaliteit van leven en was polyneuropathie geassocieerd met een hoger sterfterisico. Betere herkenning en diagnostiek kunnen daarom bijdragen aan meer persoonsgerichte zorg en mogelijk betere langetermijnuitkomsten na niertransplantatie.