Hyperoxia in acute care
Hyperoxie in acute zorg
Dit proefschrift van Renate Stevens-Stolmeijer onderzoekt effecten van hyperoxie: een te hoge concentratie zuurstof in het bloed. Zuurstof is nodig voor de energieproductie in onze cellen. Daarom wordt zuurstoftherapie vaak gebruikt bij ernstig zieke patiënten. Vooral op de spoedeisende hulp (SEH) en in de prehospitale zorg (bijvoorbeeld in de ambulance) wordt vaak zuurstof toegediend om zuurstoftekort (hypoxie) te voorkomen. Lange tijd werd gedacht dat een hoge dosis zuurstof onschuldig was, maar recenter onderzoek laat zien dat dit niet altijd zo is.
Uit onderzoek in dit proefschrift blijkt dat hyperoxie vaak voorkomt bij patienten met een acute zorgvraag die zuurstof krijgen toegediend. Blootstelling aan hoge zuurstofconcentraties heeft een negatieve invloed heeft op de bloedsomloop: Binnen enkele minuten kunnen de bloedvaten samenknijpen waardoor de weerstand in de bloedvaten toeneemt en het hart minder bloed rondpompt. Gelukkig lijken deze effecten reversibel en van voorbijgaande aard, en werden bij bloedonderzoek geen aanwijzingen gevonden voor het ontstaan van structurele schade door kortdurende blootstelling aan een hoge zuurstofconcentratie.
Het proefschrift laat zien hoe zuurstoftherapie beter kan worden afgestemd op de behoefte van de patiënt. Met een afbouwprotocol en het nauwgezet monitoren van het zuurstofpercentage kan bij veel patiënten een normaal zuurstofniveau worden bereikt. Toch blijft hyperoxie ook dan soms nog onopgemerkt. Desondanks lijkt het in situaties waar beperkte monitoring beschikbaar is belangrijker om hypoxie te voorkomen, omdat dat doorgaans schadelijker is dan kortdurende hyperoxie.