Boek 7: Tussentijds (2022) - Peter Zantingh
donderdag 19 maart 2026
Waar gaat het boek over?
In Tussentijds gaat een jonge vader met de trein naar zijn vrouw, die voor haar werk in Zuid-Duitsland is. De reis gaat door een gebied dat een week eerder door overstromingen werd geteisterd – in een zomer vol rampen, in een jaar van de nieuwe records. Hoe moet dat met het jongetje dat naast hem zit? Het is pas zijn derde julimaand. Welke belofte doen ouders hun kind door het een leven te geven? Heeft het bestaansrecht, of het recht niet te bestaan? Bij elk station lijkt een ander toekomstscenario de overhand te krijgen.
Fragment (om een idee te krijgen van de stijl)
“Je hoort vaders van oudere generaties wel eens zeggen dat ze hun kinderen niet hebben zien opgroeien. Ze waren er niet. Ik ben er bijna elke dag en ik mis nog steeds bijna alles. Hij veegt wat verwaaide haren van zijn voorhoofd, hij gaat op zijn tenen staan om een deur open te doen of vraagt uit zichzelf aan een voorbijganger hoe die hond heet, en ik ben weliswaar fysiek in zijn nabijheid, maar dit heb ik gemist: het precieze moment dat het hem eigen werd het zo te doen of het zo te zeggen. Want ik keek op mijn telefoon, ik ruimde de vaatwasser uit, ik sliep, of misschien gebeurde het wel onder mijn ogen, maar onder de last van een stompzinnige nuchterheid is het me ontgaan.”
Beginzin
“Hij zou er niet moeten zijn. (Hij was er wel en we noemden hem Mars.)”
Terugblik op dag 7 van de challenge
Het laatste Nederlandstalige boek van deze challenge. Dank voor jullie mooie inzendingen deze hele boekenweek. Natuurlijk willen we ook Fyona en Berend nog even extra bedanken, de studenten Nederlands die vier mooie boeken uitkozen. Ook Tussentijds is de moeite waard! Laten we eens kijken waar het verhaal volgens jullie heen moet.
Vaders tegen wil en dank?
Uit de beschrijving van het boek konden jullie opmaken dat Tussentijds over vaderschap gaat. Maar waarom begint het boek dan met Hij zou er niet moeten zijn? Spreekt hier een vader die liever geen kind had gehad? Sommigen van jullie denken inderdaad die kant op: 's Ochtends zou ik wakker moeten worden zonder gekrijs om ontbijt. Anderen zijn milder: Begrijp me niet verkeerd, het is niet dat ik zou wensen dat hij er niet was, maar hij zou er niet moeten zijn, niet in deze wereld in ieder geval. Zo zie je dat je in één zin een personage neer kan zetten als een egoïstisch of prikkelmijdend iemand of als een zorgzame vader die wikt en weegt. Of misschien gaat deze eerste zin wel helemaal niet over een kind, ook dat kan: Ik had hem meer dan 10 jaar geleden nog ‘vaarwel voor altijd’ gezegd op het vliegveld in Frankfurt en nu stond hij geduldig voor mijn deur te wachten: nieuwe bril (een opvallende bril), zelfde kapsel. Wie zou dit zijn, een vervelende ex misschien?
Veel inzendingen gingen ook over de naam Mars. Dat roept natuurlijk allerlei associaties op. De winnaar doet dat ook en verbindt het direct met het vaderschap, de wensen en verwachtingen die je voor en van een kind kunt hebben. En het mooie van deze inzending is dat het gelijk alles weer relativeert. Mars kan zijn naam ook veranderen vanwege al die woordspelingen en verwachtingen! Wat kun je toch veel zeggen in twee zinnen...
Winnende start van Begin een Boek, dag 7:
Hij zou er niet moeten zijn. (Hij was er wel en we noemden hem Mars.) Met deze naam lag zijn hele persoonlijkheid nog open: hij kon zoet als de snoepreep worden, of hard als de god van de oorlog, groot als de planeet of hoog als het kraaiennest. Hij zou veel in zijn mars kunnen hebben, een mars kunnen lopen of er een componeren, of hij verandert zijn naam zodra hij kan omdat er te veel woorspelingen mee worden gemaakt.
Debora van der Weide (student Econometrics and Operations Research)
Gefeliciteerd, Debora!
Leuk om te weten
-
Het boek werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2023.