Boek 7: Tussentijds (2022) - Peter Zantingh
donderdag 19 maart 2026
Waar gaat het boek over?
In Tussentijds gaat een jonge vader met de trein naar zijn vrouw, die voor haar werk in Zuid-Duitsland is. De reis gaat door een gebied dat een week eerder door overstromingen werd geteisterd – in een zomer vol rampen, in een jaar van de nieuwe records. Hoe moet dat met het jongetje dat naast hem zit? Het is pas zijn derde julimaand. Welke belofte doen ouders hun kind door het een leven te geven? Heeft het bestaansrecht, of het recht niet te bestaan? Bij elk station lijkt een ander toekomstscenario de overhand te krijgen.
Fragment (om een idee te krijgen van de stijl)
“Je hoort vaders van oudere generaties wel eens zeggen dat ze hun kinderen niet hebben zien opgroeien. Ze waren er niet. Ik ben er bijna elke dag en ik mis nog steeds bijna alles. Hij veegt wat verwaaide haren van zijn voorhoofd, hij gaat op zijn tenen staan om een deur open te doen of vraagt uit zichzelf aan een voorbijganger hoe die hond heet, en ik ben weliswaar fysiek in zijn nabijheid, maar dit heb ik gemist: het precieze moment dat het hem eigen werd het zo te doen of het zo te zeggen. Want ik keek op mijn telefoon, ik ruimde de vaatwasser uit, ik sliep, of misschien gebeurde het wel onder mijn ogen, maar onder de last van een stompzinnige nuchterheid is het me ontgaan.”
Beginzin
“Hij zou er niet moeten zijn. (Hij was er wel en we noemden hem Mars.)”
Leuk om te weten
-
Het boek werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2023.