Alumnus schrijft verhaal

De sleutel knarst in het slot en met veel gewrik en geduw lukt het om de deur te openen. Een lucht van verschaalde sigarettenrook, vet en viezigheid van jaren walmt me tegemoet. Het liefst wil ik direct weer rechtsomkeert maken, maar mijn nieuwsgierigheid en plichtgevoel geven me een duwtje in de rug en daar stap ik zomaar vijfentwintig jaar terug in de tijd.

Yvonne te Nijenhuis (1961) / logopedie (Hanzehogeschool Groningen) 1984, orthopedagogiek (RUG) 2009

Het gegil kwam onder de vloer vandaan en ging gepaard met gestommel. Verkrampt lag ik in bed, durfde niet te bewegen. Mijn ogen gericht op de contouren van de spaarzame meubels in mijn kamer, beschenen door het weinige licht dat van buiten door mijn gordijnen wist heen te dringen.

Elsbeth Ponsioen (1959) / Andragogiek 1988

Mijn middelbare school lag "om de hoek", maar ik had kennelijk niet opgelet. Rustig buurtje, dacht ik bij bezichtiging, en uitzicht op het torentje van het Academiegebouw. Maar dat viel tegen toen ik was geïnstalleerd. 's Nachts klonk "De wilde boerendochtere" keihard vanuit een buurtcafé en veranderde de Muurstraat* in een drukke verkeersader.

Karel Th. Eisses (1952) / scheikunde 1979

Na mijn eerste drie jaar in Groningen twee andere kamers te hebben versleten huurde ik in september 1958 als vierdejaars een kamer met afzonderlijke slaapkamer (prijs: fls 63,- per maand).

K. Toxopeus  / rechten 1962

Mijn eerste studentenkamer was uitgezocht door mijn ouders. Dus een keurige kamer in een nette buurt . Ik hield het daar nog geen jaar uit. Mijn hospita klaagde over het vele bezoek en het daardoor bevuilen en slijten van de traploper.

Elly Engelkes (1942) / geneeskunde 1971 

Eind twintigste eeuw, toen de bomen in de automatisering tot in de hemel groeiden, was ik werkzaam voor een softwarehuis. Het millenniumprobleem en de komst van de euro gaven een enorme impuls aan een branche die het economische tij al enige tijd mee had. Alles kon, alles mocht.

Henk van Putten (1970) / alfa-informatica 1992, Nederlands 1994, theologie 2009

Het is gelukt! Ik kan niet anders dan diep zuchten nu ik zie hoe zijn bord exact tegenover het mijne staat, zijn wijnglas van het hetzelfde merk rechts erboven, het bestek in het gelid, het sneeuwwitte servet. Alles is er, alles klopt, nu zijn we eindelijk samen.

Agmar van Rijn (1974) / algemene literatuurwetenschap 2000 

Van goede voornemens moest ze niets hebben, mijn Marieke.

“Als je wat wilt, dan doe je het, en als je iets niet wilt, dan doe je het niet. Punt uit. En waarom wachten tot 1 januari? En om ze bekend te maken klopt natuurlijk al helemaal niet.

Klaas Tuinema (1949) / geneeskunde 1975

Veel later dan afgesproken kwam onze oudste dochter op nieuwjaarsdag aanwaaien. Als excuus voerde ze aan, dat ze die middag de wekker niet gehoord had, zo moe en beroerd voelde ze zich. Inderdaad, ze zag erg bleek en met een hese stem vertelde ze over het oudejaarsfeest met haar huisgenootjes, met mixdrankjes en met een waterpijp.

Tonko Ufkes (1958) / geschiedenis 1984

Het was gezellig. Lang natafelen, vertrouwde club oud studie-genoten, ingesleten gespreksonderwerpen en veilige grappen. Gezellig zoals een oudejaarsnacht hoort te zijn. Je kan immers het beste afsluiten op een goed moment?

Eva Vrieze (1980) / sociologie 2007

Dit was in geen jaren gebeurd, misschien sinds de eigen studententijd niet meer: We waren als eerste gekomen en toen we ook als eerste weer wilden gaan, stond tegen onze fietsen een hele kluwen roestige fietsen. Maar ze waren wel van vrienden van onze dochter, dus mijn vrouw en ik begonnen ze voorzichtig één voor één te verplaatsen.

Tonko Ufkes (1958) / geschiedenis 1984

Natuurlijk. Iedereen kreeg een fiets. Van zijn ouders. Tenminste wanneer je was toegelaten op de middelbare school. Een hele prestatie die feestelijk omlijst werd met een nieuwe fiets. De markering van een nieuwe status. Op weg naar volwassenheid?

Robbert Coops (1949) /sociale geografie 1977

We ontmoeten elkaar bij de Groningse studenten basketbalvereniging Groene Uilen. Het voormalige dames 1, het team dat in de eredivisie speelde, stopt ermee en wij worden het nieuwe dames 1. Negen meiden, verschillend in leeftijd, verschillende studies en verschillend in basketbalervaring. Wat moet dat worden.

Alie Kuiterman (1960) / scheikunde 1984

I met my husband, Dr Serge Bayala, at the University of Groningen in December 1998, just one week before I was supposed to leave Groningen to go to Stirling to continue with my MSc programme. He had just arrived in Groningen to start his PhD research in Financial Management at the University. We met through my Burkinese roommate and it was love at first sight.

Geeta Thuraisingam, Malaysia (MSc International Business, 1999)

She was wearing a pink chequered blouse, black skirt and brown boots. Her shoulder-length, charcoal hair was pinned up with a clip near her ear. I couldn't take my eyes off her. Apparently she felt me looking at her. As she reached the door of a church in the southern part of Groningen, she paused, turned around, and looked straight at me. At that moment, I knew I’d found a treasure.

Jerome Eugene Wirawan from Indonesia (MA International Relations & International Organization, 2010)

He (a boy from northern Europe) and she (a girl from southern China) had nothing in common until the summer of 2007. Then they went to the University of Groningen for their Master’s programmes and lived on the same floor of an International Student House.

Yuqin Lu from China (MSc Business Administration, 2009)