Loslopende strandbeesten!

Dinsdag 31 maart had de Bernoulliborg er een aantal huisdieren bij: een serie virtuele strandbeesten en een zomers gekleurde houten variant. Een aantal scholieren stortten zich op de vervlechtingen tussen wetenschap en kunst, door te speuren naar de meest optimale afmetingen van de ribben van de Animaris Rhinoceros Vulgaris opdat het beest soepeltjes het faculteitsgebouw zou kunnen doorlopen.

Een ware strijd tussen zowel alfa's als bèta's barstte los in een computerpracticumzaal, in toom gehouden door Ed de Jong, waarbij de alfa's zich bij het ontwerp van hun virtuele strandbeest meer lieten leiden door hun gevoel en de bèta's vooral aan het meten en beredeneren sloegen. De samenwerking tussen beide clans leverde na analyse van alle virtuele strandbeestontwerpen een ware loopcyclus op van het zomerse prototype-strandbeest, het beest was zo geprogrammeerd, dat het zelfs begon te steigeren van enthousiasme. De evolutie van het strandbeest was in gang gezet...

De deelnemers hebben de kunst van het lopen kunnen ervaren en kunnen proeven aan de moeilijkheid van zoiets vanzelfsprekends. Ook is duidelijk geworden waarom een olifant niet kan hardlopen, maar alleen snelwandelen... Niet te onderschatten ontdekkingen dus! Dit alles werd gevierd onder het genot van een hapje en een drankje in het Pakhuis in het centrum van Groningen. Want van de wind leven, is alleen mogelijk voor een strandbeest...

Daarna was het tijd om de ware strandbeestkunstenaar Theo Jansen, vergezeld met loslopend strandbeest geconstrueerd uit pvc-buisjes, te ontmoeten. Jansen demonstreerde zijn scheppingen, die steeds levensechter overkwamen... Dankzij evolutionaire processen, waren ze op een gegeven moment in staat zand weg te scheppen; water te detecteren gevolgd een rechtsomkeerd-actie, waarbij kop in staart transformeerde en andersom... Dit soort 'eigenwijze' acties werden gerealiseerd door ingenieuze systeempjes van 'leugenaars'; een soort pvc-schakelaars, aangedreven door de elementen wind en/of water, waarbij verschillende 'leugenaars' tegenovergesteld op elkaar reageren.

Versterkt door filmbeelden met UFO's, was het dan ook niet wereldvreemd dat mensen zich  aan het eind van de lezing op een veilige afstand van het strandbeest, een weg baanden naar de uitgang van de zaal. De strandbeesten waren een eigen leven gaan leiden...