Publication

Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors

Mikhnenko, O. V., 2012, Groningen: s.n.. 114 p.

Research output: ThesisThesis fully internal (DIV)Academic

APA

Mikhnenko, O. V. (2012). Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors. Groningen: s.n.

Author

Mikhnenko, Oleksandr Viktorovich. / Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors. Groningen : s.n., 2012. 114 p.

Harvard

Mikhnenko, OV 2012, 'Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors', Doctor of Philosophy, Groningen.

Standard

Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors. / Mikhnenko, Oleksandr Viktorovich.

Groningen : s.n., 2012. 114 p.

Research output: ThesisThesis fully internal (DIV)Academic

Vancouver

Mikhnenko OV. Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors. Groningen: s.n., 2012. 114 p.


BibTeX

@phdthesis{b8e07fd3cc3741efb65995f175dd1f4c,
title = "Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors",
abstract = "Organische halfgeleiders openen de deur naar nieuwe toepassingen in de elektronica en optoelektronica waarin lage kosten, een laag gewicht en biocompatibiliteit belangrijker zijn dan duurzaamheid en hoge prestaties. Bijvoorbeeld kunnen organische lichtuitstralende diodes en zonnecellen worden ge{\"i}ntegreerd in kleding, kranten, ramen etc. Het grondbeginsel van operatie van deze schakelingen berust op de creatie en recombinatie van excitonen – nanometersgrote en elektrisch neutrale quasideeltjes die nuttige energie dragen. Excitonen in organische halfgeleiders kunnen worden gezien als sterk gebonden paren van positieve en negatieve elementaire ladingen. In organische zonnecellen wordt de energie van het geabsorbeerde licht door excitonen getransporteerd naar een speciaal ontworpen grensvlak, waar ze uiteenvallen in positieve en negatieve ladingen, die tot generatie van een elektrische stroom leiden. Daarom is de beweging van excitonen – excitondiffusie – een belangrijk proces. In het bijzonder is het cruciaal om te weten hoe ver excitonen kunnen diffunderen bij het ontwerpen van zonnecellen. Dit proefschrift richt zich op excitondiffusie in organische halfgeleiders en op gerelateerde verschijnselen. De voornaamste behaalde resultaten die hier worden beschreven zijn tweeledig. (i) We hebben twee nieuwe methodes ontwikkeld om de excitondiffusieparameters te meten (ii) we hebben deze middelen gebruikt om onze kennis over excitonische processen in organische halfgeleiders te verbeteren. Hoofdstuk 2 laat zien dat excitonen kunnen worden uitgedoofd in de “huidlaag” van uit oplossing vervaardigde polymere dunne lagen. Zo een “huidlaag” wordt gevormd aan het atmosfeer-polymeer grensvlak gedurende het verdampen van het oplosmiddel tijdens het spincoaten. Met dit effect dient zorgvuldig rekening te worden gehouden wanneer de diffusielengte van het singlet exciton wordt gemeten doormiddel van bijvoorbeeld fluorescentie-uitdoving in bilagen. Uitdoving van excitonen in de “huidlaag” is een bijkomend probleem in deze gebruikelijke aanpak om excitondiffusie te bestuderen. Daarom is het redelijk om andere, meer geschikte methodes te zoeken om systematisch excitondiffusie in verschillende materialen te bestuderen. Een nieuwe meetmethode om de parameters van singlet-excitondiffusie te verkrijgen wordt in detail beschreven in Hoofdstuk 3. Deze methode is gebaseerd op het modeleren van het experimenteel vastgestelde fotoluminescentieverval in mengsels van organische halfgeleiders en excitonuitdovende moleculen. Onze benadering heeft talrijke voordelen ten opzichte van eerder ontwikkelde methodes, zoals betrouwbaarheid en eenvoud van uitvoering. Om de veelzijdigheid van deze techniek te illustreren, rapporteren we hier metingen van excitondiffusieparameters in verscheidene materialen, waaronder drie polymeren en een klein molecuul.",
keywords = "proefschriften (vorm), dunne films, fotoluminescentie, polymeren, halfgeleiders, organische verbindingen, dynamica, excitonen, dunne lagen, dielektrische en optische eigenschappen, spec-, elektronenstructuur en elektrische eigen-schappen van opperv, troscopie",
author = "Mikhnenko, {Oleksandr Viktorovich}",
note = "Relation: https://www.rug.nl/ Rights: University of Groningen",
year = "2012",
language = "English",
isbn = "9789036752015",
publisher = "s.n.",

}

RIS

TY - THES

T1 - Dynamics of Singlet and Triplet Excitons in Organic Semiconductors

AU - Mikhnenko, Oleksandr Viktorovich

N1 - Relation: https://www.rug.nl/ Rights: University of Groningen

PY - 2012

Y1 - 2012

N2 - Organische halfgeleiders openen de deur naar nieuwe toepassingen in de elektronica en optoelektronica waarin lage kosten, een laag gewicht en biocompatibiliteit belangrijker zijn dan duurzaamheid en hoge prestaties. Bijvoorbeeld kunnen organische lichtuitstralende diodes en zonnecellen worden geïntegreerd in kleding, kranten, ramen etc. Het grondbeginsel van operatie van deze schakelingen berust op de creatie en recombinatie van excitonen – nanometersgrote en elektrisch neutrale quasideeltjes die nuttige energie dragen. Excitonen in organische halfgeleiders kunnen worden gezien als sterk gebonden paren van positieve en negatieve elementaire ladingen. In organische zonnecellen wordt de energie van het geabsorbeerde licht door excitonen getransporteerd naar een speciaal ontworpen grensvlak, waar ze uiteenvallen in positieve en negatieve ladingen, die tot generatie van een elektrische stroom leiden. Daarom is de beweging van excitonen – excitondiffusie – een belangrijk proces. In het bijzonder is het cruciaal om te weten hoe ver excitonen kunnen diffunderen bij het ontwerpen van zonnecellen. Dit proefschrift richt zich op excitondiffusie in organische halfgeleiders en op gerelateerde verschijnselen. De voornaamste behaalde resultaten die hier worden beschreven zijn tweeledig. (i) We hebben twee nieuwe methodes ontwikkeld om de excitondiffusieparameters te meten (ii) we hebben deze middelen gebruikt om onze kennis over excitonische processen in organische halfgeleiders te verbeteren. Hoofdstuk 2 laat zien dat excitonen kunnen worden uitgedoofd in de “huidlaag” van uit oplossing vervaardigde polymere dunne lagen. Zo een “huidlaag” wordt gevormd aan het atmosfeer-polymeer grensvlak gedurende het verdampen van het oplosmiddel tijdens het spincoaten. Met dit effect dient zorgvuldig rekening te worden gehouden wanneer de diffusielengte van het singlet exciton wordt gemeten doormiddel van bijvoorbeeld fluorescentie-uitdoving in bilagen. Uitdoving van excitonen in de “huidlaag” is een bijkomend probleem in deze gebruikelijke aanpak om excitondiffusie te bestuderen. Daarom is het redelijk om andere, meer geschikte methodes te zoeken om systematisch excitondiffusie in verschillende materialen te bestuderen. Een nieuwe meetmethode om de parameters van singlet-excitondiffusie te verkrijgen wordt in detail beschreven in Hoofdstuk 3. Deze methode is gebaseerd op het modeleren van het experimenteel vastgestelde fotoluminescentieverval in mengsels van organische halfgeleiders en excitonuitdovende moleculen. Onze benadering heeft talrijke voordelen ten opzichte van eerder ontwikkelde methodes, zoals betrouwbaarheid en eenvoud van uitvoering. Om de veelzijdigheid van deze techniek te illustreren, rapporteren we hier metingen van excitondiffusieparameters in verscheidene materialen, waaronder drie polymeren en een klein molecuul.

AB - Organische halfgeleiders openen de deur naar nieuwe toepassingen in de elektronica en optoelektronica waarin lage kosten, een laag gewicht en biocompatibiliteit belangrijker zijn dan duurzaamheid en hoge prestaties. Bijvoorbeeld kunnen organische lichtuitstralende diodes en zonnecellen worden geïntegreerd in kleding, kranten, ramen etc. Het grondbeginsel van operatie van deze schakelingen berust op de creatie en recombinatie van excitonen – nanometersgrote en elektrisch neutrale quasideeltjes die nuttige energie dragen. Excitonen in organische halfgeleiders kunnen worden gezien als sterk gebonden paren van positieve en negatieve elementaire ladingen. In organische zonnecellen wordt de energie van het geabsorbeerde licht door excitonen getransporteerd naar een speciaal ontworpen grensvlak, waar ze uiteenvallen in positieve en negatieve ladingen, die tot generatie van een elektrische stroom leiden. Daarom is de beweging van excitonen – excitondiffusie – een belangrijk proces. In het bijzonder is het cruciaal om te weten hoe ver excitonen kunnen diffunderen bij het ontwerpen van zonnecellen. Dit proefschrift richt zich op excitondiffusie in organische halfgeleiders en op gerelateerde verschijnselen. De voornaamste behaalde resultaten die hier worden beschreven zijn tweeledig. (i) We hebben twee nieuwe methodes ontwikkeld om de excitondiffusieparameters te meten (ii) we hebben deze middelen gebruikt om onze kennis over excitonische processen in organische halfgeleiders te verbeteren. Hoofdstuk 2 laat zien dat excitonen kunnen worden uitgedoofd in de “huidlaag” van uit oplossing vervaardigde polymere dunne lagen. Zo een “huidlaag” wordt gevormd aan het atmosfeer-polymeer grensvlak gedurende het verdampen van het oplosmiddel tijdens het spincoaten. Met dit effect dient zorgvuldig rekening te worden gehouden wanneer de diffusielengte van het singlet exciton wordt gemeten doormiddel van bijvoorbeeld fluorescentie-uitdoving in bilagen. Uitdoving van excitonen in de “huidlaag” is een bijkomend probleem in deze gebruikelijke aanpak om excitondiffusie te bestuderen. Daarom is het redelijk om andere, meer geschikte methodes te zoeken om systematisch excitondiffusie in verschillende materialen te bestuderen. Een nieuwe meetmethode om de parameters van singlet-excitondiffusie te verkrijgen wordt in detail beschreven in Hoofdstuk 3. Deze methode is gebaseerd op het modeleren van het experimenteel vastgestelde fotoluminescentieverval in mengsels van organische halfgeleiders en excitonuitdovende moleculen. Onze benadering heeft talrijke voordelen ten opzichte van eerder ontwikkelde methodes, zoals betrouwbaarheid en eenvoud van uitvoering. Om de veelzijdigheid van deze techniek te illustreren, rapporteren we hier metingen van excitondiffusieparameters in verscheidene materialen, waaronder drie polymeren en een klein molecuul.

KW - proefschriften (vorm)

KW - dunne films

KW - fotoluminescentie

KW - polymeren

KW - halfgeleiders

KW - organische verbindingen

KW - dynamica

KW - excitonen

KW - dunne lagen

KW - dielektrische en optische eigenschappen, spec-

KW - elektronenstructuur en elektrische eigen-schappen van opperv

KW - troscopie

M3 - Thesis fully internal (DIV)

SN - 9789036752015

PB - s.n.

CY - Groningen

ER -

ID: 14645637