Publication

Digitale incunabelen: Over het belang van het archiveren van websites

Voerman, G., Keyzer, A. & den Hollander, F., Dec-2000, In : De Nieuwste Tijd. 15, p. 125-131 4 p.

Research output: Contribution to journalArticleAcademic

'Het geheugen van Nederland verpulvert'. Zo luidde de noodkreet van ruim twintig grote bibliotheken in het voorjaar van 1998. In een advertentie in enkele landelijke dagbladen vroegen deze bibliotheken om honderden miljoenen guldens voor het restaureren, fotograferen en digitaliseren van boeken en kranten. Maar terwijl er reddingsacties op touw worden gezet om dit 'papieren geheugen' voor de toekomst te behouden, verdwijnt tegelijkertijd het 'digitale geheugen'. Met dit laatste wordt hier niet gedoeld op digitale bestanden - waarvoor wat betreft de bewaring meer aandacht is gekomen, zoals de oprichting van het Nederlands Historisch Data Archief aan het einde van de jaren tachtig bewijst - maar op de bouwstenen van het World Wide Web: de websites. Aan het begin van de jaren negentig deed het WWW (dat hier verder als 'web' zal worden aangeduid) zijn intrede, maar voor zover bekend worden nog nergens in de wereld websites systematisch gearchiveerd en ontsloten.Zie voetnoot 1 Er is wel hier en daar een bescheiden begin gemaakt met het archiveren van het web, maar dat neemt niet weg dat er reeds een substantieel deel van dit digitale erfgoed verloren is gegaan. En hieraan lijkt voorlopig nog geen einde te komen. 'Internet dreigt een gat in de geschiedschrijving te veroorzaken', aldus Amerikaanse historici op een congres in 1998.Zie voetnoot 2 Voor toekomstig onderzoek naar de ontwikkeling van de 'virtuele' wereld van het web en zijn relatie met de 'werkelijke' samenleving, ontbreekt het bronnenmateriaal.
Het web breidt zich gigantisch snel uit: volgens conservatieve schattingen zouden er elke maand meer dan 20 miljoen pagina's bijkomen. Het aantal sites zou maandelijks met ruim 150.000 toenemen en aan het begin van 2000 73 miljoen hebben bedragen.Zie voetnoot 3 Deze fabelachtige groei voltrekt zich ondanks het feit dat ook veel sites weer verdwijnen: de gemiddelde levensduur van een site wordt geschat op 75 dagen. Zij worden vaak maar op één lokatie op het web aangeboden; wanneer de aanbieder er om wat voor reden mee stopt, is de site voor altijd verloren. In dit dynamische proces van opkomst en ondergang vormen de meeste bestaande sites geen statisch rustpunt. Zij veranderen immers voortdurend: een paar seconden na een bezoek aan een site kan deze alweer gewijzigd zijn, doordat de aanbieder informatie heeft toegevoegd, of een bezoeker een bericht heeft achtergelaten.
Original languageDutch
Pages (from-to)125-131
Number of pages4
JournalDe Nieuwste Tijd
Volume15
Publication statusPublished - Dec-2000

ID: 19210680