Publication

The emergent properties of spatial self-organization: A study of patterned mussel beds

Liu, Q-X. 2013 Groningen: s.n.. 167 p.

Research output: ThesisThesis fully internal (DIV)

Copy link to clipboard

Documents

  • 00_title.pdf

    Final publisher's version, 68 KB, PDF-document

  • 01_c1.pdf

    Final publisher's version, 11 MB, PDF-document

  • 02_c2.pdf

    Final publisher's version, 1 MB, PDF-document

  • 03_c3.pdf

    Final publisher's version, 4 MB, PDF-document

  • 04_c4

    Final publisher's version, 13 MB, PDF-document

  • 05_c5

    Final publisher's version, 809 KB, PDF-document

  • 06_c6

    Final publisher's version, 1 MB, PDF-document

  • 07_c7.pdf

    Final publisher's version, 456 KB, PDF-document

  • bibliografie.pdf

    Final publisher's version, 111 KB, PDF-document

  • 09_summ.pdf

    Final publisher's version, 115 KB, PDF-document

  • 10_samenv.pdf

    Final publisher's version, 115 KB, PDF-document

  • 11_chinesesummary.pdf

    Final publisher's version, 193 KB, PDF-document

  • 12_dank.pdf

    Final publisher's version, 658 KB, PDF-document

  • 13_publ.pdf

    Final publisher's version, 80 KB, PDF-document

  • 13_cv.pdf

    Final publisher's version, 1 MB, PDF-document

  • Volledige dissertatie

    Final publisher's version, 34 MB, PDF-document

  • Quan-Xing Liu
Zelforganisatie is een algemeen fenomeen in de natuur, dat gevonden wordt op alle niveaus van biologische organisatie, vanaf moleculen tot aan ecosystemen. Theoretische studies voorspellen dat ecosystemen door zelforganisatie in staat zijn hulpbronnen efficienter om te zetten in biomassa. Ook zouden ze beter bestand zijn verstoringen. Het aantonen van deze zogenaamde emergente eigenschappen is een behoorlijke uitdaging voor de theoretische ecologie, maar het belang is groot. Klimaatsverandering en menselijke ingrepen zoals visserij verstoren de ruimtelijke en structurele organisatie van ecosystemen. Wellicht als gevolg daarvan vertonen veel ecosystemen een grote en disproportionele afname van de draagkracht. Begrip van de natuurlijke buffers in ecosystemen, zoals de mechanismen van ruimtelijke zelforganisatie, is van cruciaal belang voor beheer en bescherming van de natuur. In dit proefschrift, waar ik mosselbedden als modelsysteem gebruik, bestudeer ik de mechanismen achter ruimtelijke zelforganisatie en het effect daarvan op het functioneren van het ecosysteem. Mijn onderzoek behandelt patroonontwikkeling op verschillende ruimtelijke schalen, en introduceert een nieuw theoretisch mechanisme voor zelforganisatie, dat nog niet bekend is binnen de ecologie. Ik heb op de eerste plaats onderzocht of en hoe de emergente eigenschappen van ruimtelijke zelforganisatie afhangen van de specifieke mechanismen van patroonvorming. In hoofdstuk 2, gebaseerd op een combinatie van voorgaande onderzoeken en nieuwe experimentele data, heb ik een alternatief mechanisme voorgesteld om zelforganisatie in mosselbedden te verklaren.
Original languageEnglish
QualificationDoctor of Philosophy
Supervisors/Advisors
Award date15-Nov-2013
Place of PublicationGroningen
Publisher
Print ISBNs9789036763370
Electronic ISBNs9789036763363
StatePublished - 2013

    Keywords

  • Patronen (modellen), Proefschriften (vorm), Heterogeniteit, Complexiteit, Mosselkwekerijen, Emergentie, Zelforganiserende systemen, Ecosystemen, Mosselen, mariene biologie, Mollusca

View graph of relations

Download statistics

No data available

ID: 2364318