Skip to ContentSkip to Navigation
OnderzoekOnderzoek Faculteit der LetterenExpertisecentraResearch Centre for Arts in Society

The Objects of Art & Architecture

Wanneer:di 06-02-2018 17:00 - 19:00
Waar:Oude Boteringestraat 34.002

The ICOG research centre Arts in Society organizes a new session of The Objects of Art & Architecture seminar on Tuesday 6 February 2018. During this seminar, Dr. Bernhard Ridderbos and Prof. Henk van Veen will discuss their latest research. Please note: both lectures will be given in Dutch.

Dr. Bernhard Ridderbos, Hans Memling’s Last Judgement in Gdańsk: technical evidence and creative process

Recently, the Polish restorer Iwona Szmelter and researchers from various countries have produced a series of publications in which technical investigations into Memling’s Last Judgment in Gdańsk  are reported. On the ground of so-called new information it is proclaimed that this altarpiece should be ascribed to two masters: it would have been begun by Rogier van der Weyden and completed, after his death, by Memling. In reaction to this theory I have taken the initiative for writing an article and invited Molly Faries, who studied this Last Judgement by infrared reflectography twenty-five years ago, to join me. In our publication, which will appear in Oud Holland, we argue that the information on which Szmelter cum suis base themselves is not new at all, that they neglect not only earlier technical but also other research, that they misinterpret the technical evidence and that their attribution to both Van der Weyden and Memling is untenable.  Subsequently, we show how the technical evidence should be used, together with historical research and visual analysis, in order to reconstruct Memling’s creative process, during which the interaction with the donor played a fundamental part.

Prof. Henk van Veen, Vorstenspiegels, geen statieportretten

In 1532, begiftigde keizer Karel V Alessandro de’Medici, bastaardzoon van Lorenzo II de’Medici, met de titel hertog van Florence. Voor het eerst in de geschiedenis werden de Medici erfelijke heersers van de stad. Algemeen wordt aangenomen dat Alessandro zijn nieuw verworven status propageerde met behulp van - naast nog andere kunstwerken – bekende portretten van hem en zijn beroemde voorouder Lorenzo il Magnifico door Giorgio Vasari en Jacopo Pontormo. Deze portretten zijn altijd beschouwd als staatsieportretten (state portraits), die specifiek tot doel hadden om aanvallen te pareren die betrekking hadden op zijn conditie van bastaard en daarmee de legitimiteit van zijn regime in twijfel trokken. In mijn voordracht zal ik beargumenteren dat de portretten in kwestie anders moeten worden opgevat. Ik zal laten zien dat deze portretten een heersersideaal uitdrukken dat bedoeld was om de jonge hertog deugd en verantwoordelijkheidsgevoel bij te brengen. Zo opgevat, zijn de portretten te beschouwen als geschilderde vorstenspiegels.

Contact: Esther van der Hoorn