Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsNieuws en agendaNieuwsberichten

Dr. Christopher Lamont: ‘Tunesië zoekende naar politieke uitweg politiek geweld’

12 augustus 2013

Het transitieproces in Tunesië is stilgevallen en de gevoelens van onzekerheid zijn inmiddels tastbaar. Politieke moorden waren ooit een relatief onbekend fenomeen in Tunesië maar nemen nu een dodelijke vlucht, schrijft dr. Christopher Lamont in een bijdrage op de website openDemocracy. Lamont is universitair hoofddocent Internationale Betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Nadat de linkse leider van de Volksbeweging Mohamed Brahmi op 25 juli werd vermoord, spraken de krantenkoppen van een “terugkeer naar de hel” en een “nieuwe golf van terreur”. De moord op Brahmi, nota bene op een nationale feestdag, schokte het land, niet alleen om de daad zelf (de tweede politieke moord in Tunesië binnen een half jaar), maar ook om het doelwit: een oppositiepoliticus die relatief weinig bekend was. Vergeleken met Chokri Belaid, die het duidelijk had voorzien op de islamisten voordat hij in februari 2013 werd vermoord, was Brahmi een veel minder flamboyant figuur binnen het linkse spectrum. Het bericht dat Brahmi werd doorzeefd met 14 kogels en het beeld van zijn vrouw die zijn levenloze lichaam naar het ziekenhuis droeg, brachten dan ook een diepe verontwaardiging onder de seculiere oppositie teweeg; deze voelt zich steeds meer onder vuur genomen.

Groeiende polarisatie

Terwijl de ontwikkelingen in Egypte wereldwijd de voorpagina halen, kampt Tunesië met een groeiende polarisatie tussen islamisten en seculieren. Volgens Hamadi Redissi, hoogleraar in de politieke wetenschappen aan de universiteit van Tunis, is de polarisatie tussen Ennahdha (een gematigde islamistische politieke partij), de centrumpartij Nidaa Tounes en de linkse Volksbeweging “veel dramatischer” dan de recente onlusten in Caïro die honderden levens hebben geëist – niet omdat het aantal doden ook maar in de buurt komt van dat in Egypte, maar omdat er een langdurig institutioneel vacuüm is ontstaan, een proces dat met het opstellen van een grondwet eind 2011 is begonnen, maar nog altijd niet is afgerond. Als de Tunesische politieke partijen niet over deze chronische politieke onenigheid heen kunnen stappen, kan het heel goed zijn dat de staat ineenstort.

De volledige bijdrage van Christopher Lamont is (in het Engels) te lezen op de website openDemocracy.

Curriculum Vitae

Christopher Lamont is assistent-hoogleraar Internationale Betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Groningen en tevens medevoorzitter van Research in Ethics and Globalisation binnen Globalisation Studies Groningen. Voorheen was hij verbonden aan het Center for Maghreb Studies in Tunis (CEMAT).

Laatst gewijzigd:23 mei 2018 12:44
printOok beschikbaar in het: English

Meer nieuws

  • 11 september 2018

    Van Klokhuis-vraag naar Veni-subsidie

    Als kind was Jorrig Vogels al gefascineerd door taal en vergeleek hij de verschillende woorden voor ingrediënten op verpakkingen. Een jaar terug sleepte de taalonderzoeker een Veni-beurs in de wacht. ‘Taal heeft iets telepathisch: het beeld dat ík in...

  • 07 september 2018

    Constructief overleg – gezamenlijke overeenkomst

    Na een intensief en constructief gesprek met de actievoerende studenten van studentenpartij DAG en ROOD (jongeren SP) is donderdagavond een gezamenlijke overeenkomst bereikt op vier punten, vooral gericht op de lange termijn.

  • 04 september 2018

    Weg met die systeemplafonds

    Als Zuidlarens jongetje vond hij al die oude gebouwen in de stad Groningen maar niks. De interesse in historische panden kwam pas later, tijdens zijn studie Bouwkunde. Als bouwkundige is René Bosscher nu verantwoordelijk voor de buitenkant van de gebouwen...