Skip to ContentSkip to Navigation
About usNews and EventsNews articles

NWO-subsidie voor onderzoeksproject: Dyslexie in een longitudinaal, neurolinguïstisch perspectief

26 januari 2011

NWO-Geesteswetenschappen heeft een subsidie toegekend voor een onderzoeksprogramma dat voortbouwt op het ‘Dutch Dyslexia Program’ (DDP), een grootschalig, multi-center onderzoek gestart in 1997 met deelname van de Rijksuniversiteit Groningen, Universiteit van Amsterdam en Radboud Universiteit Nijmegen. Professor Ben Maassen, hoogleraar dyslexie bij de Faculteit der Letteren, leidt samen met professor van der Leij (UvA) en professor Natasha Maurits (BCN/UMCG) het onderzoeksproject .

Dyslexie project

Taalstoornis

Dyslexie is een taalstoornis op genetisch-constitutionele basis die kan worden gekarakteriseerd als een multi-factoriële stoornis van de neurolinguïstische functies. Het ‘Dutch Dyslexia Program’ is een longitudinale onderzoek waarbij kinderen vanaf hun geboorte tot en met het tiende levensjaar zijn gevolgd. De resultaten bevestigen i n de eerste plaats de genetisch-familiaire etiologie: bij 40% tot 60% van de kinderen van dyslectische ouders wordt de diagnose dyslexie gesteld. In de tweede plaats zijn in de vroege taal- en spraakontwikkeling bij kinderen in de leeftijd van 2 tot 5 jaar subtiele afwijkingen gevonden die kunnen worden gezien als voorlopers van dyslexie. Zelfs op baby-leeftijd zijn afwijkingen in de auditieve waarneming van spraakklanken gevonden. In de derde plaats is duidelijk geworden dat kinderen met dyslexie grote variabiliteit vertonen in ernst van de dyslexie, en in het verdere verloop van ontwikkeling van leesvaardigheid. Dit onderstreept de heterogeniteit van dyslexie als klinisch beeld en roept vragen op over de factoren die daarbij een rol spelen. 

onderzoeksproject Longitudinaal Dyslexie

Het nu toegekende programma plaatst dyslexie in een longitudinaal, neurolinguïstisch perspectief. De onderzoekers richten zich daarbij op twee belangrijke onderzoeksvragen. (1) Ongeveer de helft (40% tot 60%) van de kinderen van dyslectische ouders ontwikkelt dyslexie (groep DYS), maar de andere helft niet (groep nonDYS). Dit project richt zich op kinderen gedurende de eerste jaren van de leesontwikkeling ('present state'). Onderzocht worden de ernst van de fonologische tekorten en normalisatie- en compensatie processen door kinderen met genetisch risico op dyslexie mét (DYS) en zónder (nonDYS) dyslexie onderling te vergelijken, en te vergelijken met controle-kinderen.

(2) De tweede vraag is gerelateerd aan de eerste en richt zich op het verdere verloop van de leesontwikkeling. Naast het verschil tussen DYS en nonDYS, blijkt er ook een grote variabiliteit binnen de groep DYS wat betreft snelheid van leesontwikkeling en uiteindelijk bereikte, functionele leesvaardigheid. Dit tweede project volgt de kinderen verder gedurende een aantal jaren van hun leesontwikkeling ('future state').

Het longitudinale karakter van dit onderzoek, met een leeftijdsspanne van 0 tot 15 jaar, biedt de unieke mogelijkheid antwoorden te vinden op een aantal kernvragen met betrekking tot dyslexie.

Achtergrond

Ben Maassen is sinds 1 april 2009 hoogleraar Dyslexie bij de Faculteit der Letteren met een nevenbenoeming bij de Faculteit Medische Wetenschappen in Groningen. Zijn aandachtsgebied is neuropsychologische functiestoornissen bij kinderen als gevolg van een neurologische aandoening.

De genoemde lijnen van onderzoek worden aan de RUG voortgezet met het accent op neurolinguïstische en neurocognitieve achtergronden van dyslexie en spraakdyspraxie, ondergebracht in de onderzoeksinstituten CLCG en BCN.

 

Contact: Ben Maassen

Laatst gewijzigd:09 mei 2019 17:38

Meer nieuws

  • 06 mei 2019

    De sporen van een kampcommandant

    Journalist en tv-maker Ad van Liempt beschrijft in zijn biografie hoe de Duitse commandant van kamp Westerbork, Albert Gemmeker, weg kwam met zijn daden – maar in Duitsland nog jarenlang vreesde voor nieuwe straf.

  • 02 mei 2019

    Kampcommandant Gemmeker jarenlang bevreesd voor nieuwe rechtszaak

    Albert Gemmeker, commandant van kamp Westerbork, staat te boek als een correcte commandant, die volhield niet geweten te hebben wat er met de joden gebeurde. Hij kwam weg met een milde straf, maar werd later in Duitsland nog lange tijd onderzocht door...

  • 29 april 2019

    Jongeren lezen graag over leeftijdgenoten

    Als jongeren lijken op de hoofdpersoon in een verhaal, kan dat positief bijdragen aan de overtuigingskracht van dat verhaal. Dat blijkt uit onderzoek van communicatiewetenschappers Joëlle Ooms, John Hoeks en Carel Jansen van de RUG. Deze conclusie kan...