Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit der LetterenOrganisatieDiensten en voorzieningenLET Career ServicesStages en werkervaringStages en werkervaring

Lars Faber liep voor NOHA stage bij CARE India

Hoe heb je het vinden van een stage aangepakt?


Voordat ik begon met het zoeken naar een geschikte stage, heb ik me georiënteerd op de vraag welke geografische regio en welk niveau me aansprak. In mijn geval was dat Zuid Azië, en met name NGO’s en field offices van grotere organisaties. Mijn doel was om vooral veel projecten in het veld te bezoeken, om te kunnen zien of en hoe academische achtergronden vorm krijgen in de context van rampen en crises.

Hierna heb ik zelf contact opgenomen met NGO’s en IO’s in Zuid en Zuidoost Azië. Via hun websites is vaak veel informatie te vinden, de truc is alleen om de gegevens van een ‘persoonlijke lead’ te vinden. Soms vind je die in publicaties van organisaties, soms in aanwezigheidslijsten van conferenties en ook via LinkedIn heb ik gegevens gevonden.

CARE India reageerde vrij snel na het versturen van een op de organisatie aangepaste cover letter en CV. Ik heb toen aan een mede-student uit India gevraagd of hij verdere tips had, en tot mijn geluk kende hij mensen binnen de organisatie. In mijn tweede e-mail aan hun, waarin ik mijn capaciteiten en verwachtingen toelichtte, heb ik ook zijn naam even vermeld. Daarna had ik al snel een Skype gesprek met mijn supervisor, waarin mijn takenpakket behandeld werd. Overigens was dit wel pas na het versturen van in ieder geval 12 e-mails en brieven.

Wat heb je geleerd van je stage? Waarom zouden studenten volgens jou stage moeten gaan lopen?

Ik had al eerdere stages gedaan in Centraal Amerika, dus aan het werken in nieuwe omgevingen was ik al gewend. Tijdens deze stage heb ik geleerd hoe je onder druk van tijd en financiën beslissingen neemt, gebaseerd op voldoende relevante achtergrond. Daarnaast heb ik geleerd mijn inzichten en kennis in een voor de organisatie toegankelijke manier over te brengen, en hoe je binnen een sterk hiërarchische organisatie toch de speelruimte kunt creëren om een leerzame ervaring op te doen. Tenslotte heb ik geleerd hoe er gewerkt wordt in de context van een crisis, zonder elektriciteit, communicatiemiddelen en het comfort waar ik in Nederland aan gewend ben!

Lars Faber in India - Deze foto is gemaakt tijdens een field visit in Uttarakhand (Noord-India), op een basisschool cq. kinderopvang. CARE India doet daar een project waarbij mensen een semipermanent onderkomen krijgen als ze hun huis in de overstromingen van Juni 2013 hebben verloren.
Lars Faber in India - Deze foto is gemaakt tijdens een field visit in Uttarakhand (Noord-India), op een basisschool cq. kinderopvang. CARE India doet daar een project waarbij mensen een semipermanent onderkomen krijgen als ze hun huis in de overstromingen van Juni 2013 hebben verloren.

Wat vond je het leukst en wat zou je een volgende keer anders doen?


Het meest indrukwekkende waren mijn veldbezoeken aan een regio die getroffen was door een enorme vloedgolf, gevolgd door aardverschuivingen en aardbevingen. De positie van veel mensen in die regio is abominabel, en hun perspectief op de toekomst ontnuchterend voor iemand die uit een andere context komt. Ik heb genoten van de gesprekken met mensen die bezig waren nieuwe huizen te bouwen, van de gastvrijheid in rurale gebieden en het gevoel dat je standaard referentiekader uitgedaagd wordt.

Het kantoorleventje in New Delhi werd leuk gemaakt door mijn onderzoek naar de operationalisering van ‘resilience’ binnen projecten van CARE, en de Indiase manier van samen lunchen, eten delen, Indiase festivals vieren en gesprekken met collega’s over cultuurverschillen en lokale gebruiken.

Wat ik anders zou doen, is het opstellen van een rooster van feedback momenten. In een Emergency Response Unit van een humanitaire organisatie weet je nooit wat er volgende week kan gebeuren, en wanneer iemand wel of niet bereikbaar is. Dat maakt het misschien moeilijk om zo’n rooster te maken en bij te houden, maar afgesproken momenten van revisie en feedback zijn essentieel als je een eigen onderzoek doet in korte tijd, en daarnaast persoonlijke ontwikkeling doormaakt.

Heb je stagetips?


Voordat je met zoeken begint, vraag jezelf wat voor stage je zou willen doen. Wat wil je leren, en in wat voor soort organisatie? Wat wil je het liefste doen; onderzoek, ondersteuning van dagelijkse activiteiten, je eigen takenpakket? En ga ook na waar je het meeste kans hebt om jouw plannen te verwezenlijken, vaak is het zo dat hoe groter de organisatie is, hoe kleiner/specifieker jouw takenpakket wordt. Kleinere organisaties staan misschien minder flitsend op je CV, maar bieden wel de ruimte om te onderhandelen over je opdrachten en om wat mee te krijgen van verschillende afdelingen.

Bij het zoeken van een geschikte stage: gebruik je netwerk (medestudenten, alumni, Facebook, LinkedIn), en geef niet op. Vermeld in je eerste brief aan een organisatie alvast dat je na een week contact opneemt met de desbetreffende persoon. Persoonlijk contact is de sleutel denk ik, al is het maar via Skype of een telefoongesprek.

In het geval van een open sollicitatie, vraag dan om een stagevergoeding of een andere vorm waarin de organisatie je tegemoet komt. Ik heb dat gedaan, nadat ik duidelijk had gemaakt wat ik voor de organisatie kon doen.

Probeer niet je standaarden en verwachtingen over correspondentie, deadlines en afspraken aan collega’s opdringen. Mede-stagiairs in India deden dit wel, hetgeen hun werk enkel belemmerde. Als je tijd beperkt is, ga dan met de heersende cultuur binnen een organisatie mee, dan kun je er het meest van leren en tot je eigen nut inzetten.

Laatst gewijzigd:18 december 2017 11:51
printView this page in: English