Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit der LetterenOrganisatieBestuur, afdelingen en medewerkersAfdelingenAfdeling GeschiedenisWie wat waarSecties GeschiedenisEigentijdse Geschiedenis

Het vakgebied

Eigentijdse geschiedenis

De geschiedenisopleiding in Groningen besteedt als enige in het land speciaal aandacht aan de geschiedenis na 1945. Hiervoor is in 1971 een aparte leerstoel Contemporaine geschiedenis ingesteld, die in 1991 werd omgedoopt tot ‘Eigentijdse geschiedenis’. De instelling van deze leerstoel vond plaats in een tijd waarin veel studenten, maar in toenemende mate ook docenten, kritiek uitten op de veronachtzaming van het recente verleden in het onderwijs. Op de meeste universiteiten en scholen werd niet veel verder gekeken dan de Tweede Wereldoorlog, en ook de oorlog zelf kwam er bekaaid van af. Academische historici meden vanouds de eigentijdse geschiedbeoefening omdat deze niet ‘objectief’ zou zijn.

In de jaren zestig ontstond echter dringend behoefte aan meer kennis van en inzicht in de grote veranderingen die plaats vonden in de eigentijdse wereld. Journalisten deden weliswaar hun best om in deze behoefte te voorzien, maar zij misten vaak de achtergrond en de rust om de gebeurtenissen vanuit een langetermijnperspectief te bezien. Op het belang van een dergelijk perspectief is onder meer gewezen in Geoffrey Barracloughs An introduction to contemporary history (1964). Barraclough verkondigde in dit boek ‘the end of European history’ en verbond hieraan de conclusie dat de geschiedwetenschap voortaan vanuit ‘a universal point of view’ te werk zou moeten gaan. Volgens hem was het hoog tijd alle nationale dan wel nationalistische perspectieven te vervangen door een mondiaal gezichtspunt. Geografische en culturele grenzen waren zozeer aan het vervagen dat niet langer op de oude voet kon worden doorgegaan. Dat was een halve eeuw geleden. Inmiddels is het belang van ‘global history’ door wereldschokkende gebeurtenissen als ‘11 september 2001’ in brede kring duidelijk geworden.

De sectie Eigentijdse Geschiedenis probeert het mondiale perspectief in haar onderwijs zo goed mogelijk tot zijn recht te laten komen, zonder regionale aspecten te verwaarlozen. Omdat zij zich bezig houdt met ‘geschiedenis in wording’, zijn er naast algemene historische methoden en technieken ook speciale vaardigheden nodig. Zo wordt bijzondere aandacht besteed aan het werken met verslagen van ooggetuigen (o.a. interviewtechniek, oral history, documentaire) en het kritische gebruik van eigentijdse media (o.a. nieuwsmedia, filmanalyse, internetbronnen).

Laatst gewijzigd:24 juni 2016 11:19